Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/7160 E. 2024/6105 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2001 E., 2022/1715 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2014/762 E., 2018/485 K. Taraflar arasındaki 3302 Sayılı 31.8.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (3302 Sayılı Kanun) Değişik 2/B maddesi uyarınca taşınmazda yapılan çalışmanın iptali talebine ilişkin açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, davacı Orman İdaresi vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Verilen karar davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR Dava; 3302 Sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (3302 Sayılı Kanun) Değişik 2/B madde uygulamalarının yok hükmünde sayılması istemine ilişkindir. Dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) hükümleri gereğince 1939 yılında yapılan orman tahdidi, 19.04.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile Değişik 2/B madde uygulaması ve 27.07.2010 tarihinde ilan edilen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesiyle özetle; 2010/401 Esas sayılı dosyasında verdiği 10.12.2010 tarihli dilekçesi ile Beykoz .../... Mahallesinde yapılan 2/B çalışmalarının hatalı yapıldığını, yanlış yapılan 2/B çalışmalarının iptaline, dava konusu yerlerin orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; " .. toplanan deliler, kadastro tutanakları, tapu kayıt ve krokileri, hava fotoğrafları ve haritaları, yerinde yapılan keşif, alınan bilirkişi heyeti raporu ve itirazlar üzerine alınan ek raporlar, Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/15 Esas, 2002/527 Karar sayılı karar örneği, Mahkememizin 2014/615 Esas, 2015/389 Karar sayılı karar örneği, onanmasına ait Yargıtay ilamı ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu İstanbul ili ... ilçesi ... 131 ada 2, 3, 4 sayılı parseller orman olmadığından açılan davanın reddine... " karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; "..uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların 19.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasında 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısında çıkarılan yerde kaldığı, Orman İdaresince bu çalışmalara karşı süresinde itiraz edilmediği ve Orman Yönetiminin dava açtığı tarihte 2/B maddesi uygulamasına itiraz süresinin dolduğu, çalışmaların kesinleştiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların, ev, arsa ve meyve bahçesi olarak kullanıldığı, 2007 ortofoto görüntüsünde de benzer durumun söz konusu olduğu, taşınmazlar üzerinde orman ağaçlarının bulunmadığının anlaşıldığı, aynı nevide Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/615 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararının davacı İdare tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2015/17038 Esas, 2017/4657 Karar sayılı 29.05.2017 tarihli kararıyla onandığı da anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davacı Orman İdaresi vekilin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, Yargıtay kararının yanlış yorumlandığı sebebiyle bozulması istemiyle temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.