Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/3822 E. 2024/3428 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2022/3822
- Karar No
- 2024/3428
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1854 E., 2022/716 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/380 E., 2021/647 K. Taraflar arasında Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Mülhak Vakıf mütevellisi ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Koya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Mülhak Vakıf mütevellisi ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde, davacı ...'in Konya'da kurulu Mülhak ...'nın vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince, davacının, Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.02.1991,E:1991/38, K:1991/117 sayılı kararı ile vakıf evladı olduğu tespit edilen ...’ın kızı olması nedeniyle davacının da vakıf evladı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının Mülhak ...'nın vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davalı Mülhak Vakıf mütevellisi ve Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacı ...'in annesi ... 'nin Konya 4. AHM'nin 1991/3 E 1991/117 K sayılı kesinleşmiş ilamında ... Sadık Efendi Bin Ahmed Vakfının evladı olduğuna, Konya 3.AHM'nin 1990/781 E 1991/709 K sayılı Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş tevelliyete ehil evlat olduğuna karar verildiği, iş bu ilamlar ile davacı ile vakfeden arasında kan bağı ispatlandığından davacının vakıf evladı olduğuna ilişkin davanın kabulüne karar verilmiş olması yerinde olduğu gerekçesi ile davalıların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Davalı Mülhak Vakıf mütevellisi ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdikleri temyiz dilekçelerinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek iddianın gerçekliği çok iyi araştırılma gerektiğini, batın şartının araştırmadığını, eksik inceleme ile karar verildiği ileri sürülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Mülhak Vakıf mütevellisi ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 80,70'er TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90'ar TL'nin temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.