Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2021/5906 E. 2024/6822 K. – Görülen Orman
Konu: Görülen Orman Kadastrosuna İtiraz
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2021/5906
- Karar No
- 2024/6822
- Karar Tarihi
- Konu
- Görülen Orman Kadastrosuna İtiraz
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1363 E., 2021/52 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2018/39 E., 2019/18 K. Taraflar arasındaki görülen orman kadastrosuna itiraz davasında yapılan yargılama sonunda Giresun Kadastro Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı ... ve arkadaşları vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Çekişmeli taşınmazın bulunduğu, Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy Köyünde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 5304 Sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 Sayılı Kanun) ile Değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre yapılarak 06.10.2009-05.11.2009 tarihleri arasında kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasına itiraz edildiği anlaşılmıştır. Kadastro sırasında, Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy Köyünde bulunan 128 ada 83 parsel sayılı 9.067,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Keşap Asliye Hukuk Mahkemesi 06.10.2005 tarihli ve 1999/194 Esas, 2005/106 Karar sayılı kararına istinaden ... ve arkadaşları adına; 128 ada 84 parsel sayılı 3.965,36 metrekare yüzölçümlü taşınmaz ise tapu kayıtlarına istinaden ... adına tespit edilmiş, bilahare 3402 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi gereğince davalı olarak tutularak Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın bulunduğu Düzköy Köyünde yapılarak kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasının incelemesi sonucu 210 ada 1 parsel olarak orman vasfı ile tespit edilen orman parselinin sınırına bitişik ve O.S. noktalarını bildirdikleri kısımların üzerinde çevre ormanlarda da mevcut olan ağaç ve ağaççıkların olduğunu, 1973 tarihli hava fotoğraflarında da orman vasfında olduğu tespit edilmekle orman olarak sınırlandırılması gereken taşınmazların orman parseli dışında bırakıldığını öne sürerek bu alanın orman sınırları içine alınmasını ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu kararı ile Keşap Kadastro Mahkemesinin kapatılması sonrasında, dosyaları Giresun Kadastro Mahkemesine devredilmiş, Mahkemenin 2012/65 Esasını alarak yargılamaya devam edilmiş, Mahkemenin 24.11.2016 tarihli 35. celsesinde davanın 2009 yılında açılmış olması, dosyada bir kısım tefrik kararları verilmiş olmasına rağmen 90 parselin davalı olduğu, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan sorgulamada 434 kişinin davalı olarak gözüktüğü, yine taraflardan bazılarının vefat ettiği, aradan geçen sürede taraf sayısının fazlalığı nedeniyle taraf teşkilinin sağlanmasında ve takibinde zorluk yaşandığı, yine parsel sayısının fazlalığı ve arazinin engebeli olması nedeniyle keşif yapılamadığı anlaşıldığından, dosyada taraf teşkilin takibi için edinme sebebindeki tespit maliklerinin durumu, sayısı ve parsellerin yakınlıkları göz önüne alınarak yargılamanın daha iyi şekilde yapılması, keşiflerin bir an önce yapılarak hızlı ve sağlıklı bir şekilde karar verilmesi için tefrik kararı verilmiş, 24.11.2016 tarihli tefrik kararı uyarınca Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy Köyünde kain çekişmeli 128 ada 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ana dosya olan 2012/65 Esas üzerinden yargılamaya devam edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; çekişmeli 128 ada 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazlar ile bitişik taşınmazların da aynı karakterde ağaçlarla kaplı alan içinde kaldığı ve birbirinin devamı ve bütünlüğü içinde kaldığı, komşu taşınmazlarla aralarında suni herhangi bir ayırıcı unsurun bulunmadığı, arazi meylinin % 15'ten fazla olmakla su ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı, hava fotoğraflarındaki ağaçlık sahaların mevcut görüntüleri itibari ile asgari 20-25 yıllık ağaçların olası olması ve bu nedenle 1945 yılında bu sahaların ağaçlarla kaplı olması, toprak yapısı ve bitki örtüsü bakımından orman karakteri taşıması, orman bütünlüğü sağladığı, tespit edilebilen en eski tarihten beri orman ağaçları ile kaplı olması ve taşınmazların orman arazisinden açılarak fındık alanlarına dönüştürüldü nazara alınarak öncesi orman olan yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının bulunması dahi orman sayılan yer olduğunun göstergesi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy Köyü 128 ada 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazların aynı ada ve aynı yüzölçüm ile orman vasfında Hazine adına kayıt ve tescillerine karar verilmiş, kararın davalı Nebat Haliloğlu ve arkadaşları vekili tarafından istinaf edilmesi sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve arkadaşları vekili temyiz talebinde bulunmuşlardır. Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 3402 sayılı kanun'un 36/a maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.