Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/64 E. 2026/3946 K. – Başkasına Ait

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/3046 Esas, 2025/2383 Karar SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında verilen beraat kararına karşı, müdafinin temyiz talebinin sadece sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ile sınırlı olduğu ve temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2023/390 Esas, 2024/784 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ''başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması'' suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 268, 267, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.07.2025 tarihli ve 2024/3046 Esas, 2025/2383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca duruşma açılmaksızın hükmün kaldırılarak sanığın aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık müdafinin temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz isteminin beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek vekalet ücretine hasren yapılan inceleme de; Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine, Bölge Adliye Mahkemesinde duruşma açılmayan işler için, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci bölümünün 18-a maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.07.2025 tarihli ve 2024/3046 Esas, 2025/2383 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasına "Beraat eden sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 25.000 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2026 tarihinde karar verildi.

...