Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/11173 E. 2026/7602 K. – Tefecilik

Konu: Tefecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/11173
Karar No
2026/7602
Karar Tarihi
Konu
Tefecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/766 Esas, 2025/309 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A.Bozma Sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine dair Adana 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli Kararının istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Kararın sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.11.2024 tarihli ve 2023/7672 Esas, 2024/10955 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 304. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Adana 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2025 tarihli ve 2024/766 Esas, 2025/309 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/1 ve 52/2, 4. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay hapis ve 4.500 gün karşılığı 90.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığa yüklenen suçun sübut bulmadığına, fazla cezaya hükmedildiğine ve zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa üst hadden ceza verilmesi lüzumuna ilişkindir B. Değerlendirme ve Gerekçe 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuştur. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Adana 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.07.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2025/11173, K. 2026/7602, T. 13.07.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2025-11173-e-2026-7602-k-e0faf3e1c038