Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/5423 E. 2026/9247 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/165 E., 2026/188 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanığın 02.02.2026 tarihli dilekçesinin tutukluğa itiraz niteliğinde olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu dilekçe hakkında işlem yapıldığı belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2025 tarihli ve 2025/290 Esas, 2025/358 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.01.2026 tarihli ve 2026/165 Esas, 2026/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi, Sanığın uyuşturucu maddeleri rızaen teslim etmesi nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine, ele geçen maddelerin kullanım sınırı içerisinde kaldığına, sanığın uyuşturucu madde kullanmak suçundan cezalandırılması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak, Olay tutanağı, uzmanlık raporu, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, olay günü polis ekiplerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada sanığın durdurulduğu, sanığa üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda sanığın pantolonunun sağ ön cebinden çıkardığı poşeti polis ekiplerine teslim ettiği, söz konusu poşet içerisinde kokain maddesi ele geçtiği olayda, sanığın rutin devriye sırasında durdurulduğu, hakkında ihbar veya istihbari bilginin bulunmadığı, sanığın tedirgin, şüpheli bir hareketi bulunmadan polis ekiplerinin sorması üzerine kokain maddesini teslim ettiği ve böylece suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği göz önüne alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. Uygulamaya göre de, Kriminal Laboratuvar Amirliğince inceleme yapıldığı sırada şahit olarak numune alınmadığı halde, "alıkonulan şahit numunenin Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine" karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.01.2026 tarihli ve 2026/165 Esas, 2026/188 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Bozma nedenine bağlı olarak sanık hakkındaki tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 25.06.2026 tarihinde karar verildi.