Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/1985 E. 2026/5799 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2811 Esas, 2025/1750 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2025 tarihli ve 2025/30 Esas, 2025/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.09.2025 tarihli ve 2025/2811 Esas, 2025/1750 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, arama kararının ve aramanın hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, tahliye ve beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'nın yolcu otobüsü ile ... ilinden Antalya iline uyuşturucu madde taşıyacağı yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine, otobüsün olay günü 15.11.2024 tarihinde Kütahya ilinde uygulama noktasında kolluk ekibince durdurulduğu, otobüste yolcu olarak bulunan sanığın şüpheli hareketler sergilediği, Cumhuriyet savcısından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan yazılı arama emri ile usule uygun olarak sanığın bavulunda yapılan aramada şeffaf poşet içerisinde kullanım sınırının üzerinde MDMA etken maddesi içeren tabletlerin ele geçirildiği, sanığın ticari kasıtla uyuşturucu madde taşımak ve nakletmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında edinilen istihbari bilgi ve bilgi ile uyumlu sanığın yakalanış şekli ile uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, kolluk tutanakları içeriği, kriminal rapor, tutanak mümzii beyanları, sanık savunması, cep telefonunda yer alan mesaj ve fotoğraflar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ticari kasıtla uyuşturucu madde bulundurmak ve nakletmek suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.09.2025 tarihli ve 2025/2811 Esas, 2025/1750 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.