Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/128 E. 2026/5691 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/128
- Karar No
- 2026/5691
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3757 Esas, 2025/313 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2025 tarihli ve 2025/130 Esas, 2025/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 192/3, 62... . maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 28.10.2025 tarihli ve 2025/3757 Esas, 2025/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Delil yetersizliğine, etkin pişmanlık hükümlerinin daha üst hadden uygulanması gerektiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü rutin devriye görevini ifa eden çarşı mahalle bekçilerinin şüphe üzerine kimlik kontrolü yapmak istedikleri sanığın kaçmaya başladığı, kovalamaca sonrası yakalandığında kimlik tespiti sonrasında rızaen verdiği iki parça halindeki uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidi satmak amacıyla bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları ve kriminal rapor, sanıktan ele geçen maddenin cinsi ve ve miktarı ile sanığın aşamalardaki savunmalarına göre, sanığın, rızası ile kolluk kuvvetine teslim ettiği kullanım sınırının üzerindeki uyuşturucu maddeyi nakletme amaçlı bulundurduğuna dair kabulde, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle etkin pişmanlık hükümlerinin cezada orantılılık ilkesi nazara alınarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesinin "Anayasa Mahkemesi'nin 2020/59 Esas, 2023/53 karar sayılı kararı ile 7245 sayılı Çarşı ve Mahalle Bekçileri Kanunu'nun bazı maddelerinin iptal edilmesine dair kararının 01.06.2023 tarihinde resmi gazetede yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girmiş olması dolayısı ile suç tarihinde çarşı ve mahalle bekçilerinin kaba üst yoklaması yapma yetkilerinin bulunmadığı, sorulması üzerine üstünde bulunan uyuşturucu maddeleri rızaen teslim etmiş olması dolayısı ile TCK 192/3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık şartlarının oluştuğu anlaşılmakla; mahkemesince değişik gerekçe ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin tatbik edilmesi sonuca etkili olmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir." şeklindeki eleştiri konusu isabetli bulunmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 28.10.2025 tarihli ve 2025/3757 Esas, 2025/313 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.