Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/846 E. 2026/3275 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/846
Karar No
2026/3275
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3006 E., 2024/1822 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2024 tarihli ve 2024/287 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3-4/a, 62, 52, 58... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/3006 Esas, 2024/1822 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Dosya tanıklarının ilk ifadelerinin çelişkili olduğuna ve bu nedenle tanıkların ilk ifadelerine itibar edilemeyeceğine, dosya kapsamında elde edilen delillerin usulsuz elde edildiğine, ele geçen uyuşturucu maddelerin satışa hazır paketler halinde olmadığına ve sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin bir delil elde edilemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın kullanıcı tanıklara uyuşturucu madde satmak sureti ile uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak; Kullanıcı tanıkların soruşturma aşamasında avukat huzurunda vermiş oldukları ifadelerinde ele geçen uyuşturucu maddeyi sanıktan 200 TL karşılığı satın aldıklarını ve daha önceden de sanıktan uyuşturucu madde temin ettiklerini beyan etmeleri, sanığın üzerinde ve evinde de kullanıcı tanıklarda ele geçen uyuşturucu madde ile benzer mahiyette uyuşturucu madde ele geçirilmesi, sanığın ikametinde bulunan hassas terazi üzerinde aynı nitelikte uyuşturucu bulaşığının bulunmuş olması bir bütün olarak değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/3006 Esas, 2024/1822 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/846, K. 2026/3275, T. 05.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-846-e-2026-3275-k-52a56019cfc7