Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/5040 E. 2026/7332 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5040
Karar No
2026/7332
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/5237 E., 2024/2562 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2024/386 Esas, 2024/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2024/5237 Esas, 2024/2562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı somut tek bir delilin bulunmadığına, ele geçirilen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırında kaldığına, iddianamede gösterilen sevk maddelerinden başka maddelerle ek savunma hakkı verilmeden cezalandırıldığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü kolluk ekiplerinin usulüne uygun alınan önleme arama kararına istinaden sanığın içinde bulunduğu park halindeki aracın yanına gittiği, suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, sanığın üzerinde bulunan ... ve esrar maddesini kolluk kuvvetlerine rızaen teslim ettiği iddiasına ilişkin olarak; 1. Uyuşturucu maddenin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanak, ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin uzmanlık raporu, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı, çeşidi ve tüm dava dosyası kapsamındaki delillere göre, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırını aşan miktarda olduğu, sanığın, ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde, ek savunma hakkı verilmesini gerektirir bir hususun bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde hapse çevrileceği şeklinde ihtaratın yanında, infazı kısıtlar şekilde 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılacağı ibaresine yer verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2024/5237 Esas, 2024/2562 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde yer alan "...Sanık hakkında hükmedilen adlî para cezasına ilişkin olarak, bunun yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağının sanığa BİLDİRİLMESİNE ve" ibarelerinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/5040, K. 2026/7332, T. 01.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-5040-e-2026-7332-k-bcc3bf325e96