Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4591 E. 2026/5536 K. – Parada Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3543 E., 2024/3329 K. SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2019 tarihli ve 2019/152 Esas, 2019/252 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2019/1488 Esas, 2021/510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.03.2024 tarihli, 2021/18691 Esas, 2024/2860 Karar sayılı kararı ile, sanığın yargılandığı anlaşılan dosyalarda suç ve iddianame tarihleri tespit edilip mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından hukuki ve fiili kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği gerekçesiyle 03.03.2021 tarihli kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi 24.05.2024 tarihli, 2024/1256 Esas, 2024/1586 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince yargılaması yapılan bir dosya ile Bölge Adliye Mahkemesinde yargılaması yapılmak üzere birleştirilmesinin mümkün olmadığı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.03.2024 tarihli kararındaki gerekçelerle bozma kararı verilmiştir. Gaziantep 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2024 tarihli, 2024/178 Esas, 2024/115 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 197/1, 52/2. maddeleri uyarınca verilen kararda diğer dosyalarda verilen cezaların mahsubu ile neticeten 8 ay hapis cezası ile 18.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/3543 Esas, 2024/3329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Cezaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine, pişman olduğuna, kumar borcundan dolayı yapılan senetleri ödemek için ve ekonomik durumu olmadığı için eylemi gerçekleştirdiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, alınan ihbar üzerine sanığın bulunduğu otobüsün durdurulması ile sanığın el çantasında sahte ve iğfal kabiliyeti olan 1 02... Türk Lirası, 52... Amerikan doların ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; 1.Gaziantep 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2024 tarihli, 2024/178 Esas, 2024/115 Karar sayılı kararının gerekçesinde açıklandığı üzere mahsup edilen adli para cezalarının 20.000,00 TL ve 2.000,00 TL adli para cezaları olmasına rağmen, hüküm fıkrasında, 2.000,00 TL ve 200,00 TL adli para cezası olarak yazılması hesap hatası olarak görülmüştür. 2.Fiili kesinti bulunduğundan ayrı ayrı suçlar oluşturduğundan, suç tarihi 04.02.2018, iddianame tarihi 28.11.2018 olan dosya ile suç tarihi 15.03.2018, iddianame tarihi 03.04.2018 olan dosyada yapılan yargılama sonrası verilen cezalarda mahsup mümkün değildir, bu hususun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından eleştiri sebebi yapılmıştır. 3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 17.12.2024 tarihli ve 2024/3543 Esas, 2024/3329 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.