Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4246 E. 2026/6405 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/4246
- Karar No
- 2026/6405
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2692 E., 2025/1480 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2024/471 Esas, 2025/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.03.2025 tarihli ve 2025/2692 Esas, 2025/1480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi, Kararın hatalı olduğuna, sanığın uyuşturucu madde satıcısı olmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, içtihatlarla belirlenen kriterlerin dosyada bulunmadığına, ele geçen maddenin kullanım sınırı içerisinde kaldığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, istihbari bilgi üzerine sanığın evinde kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu madde ele geçmesi nedeniyle sanığın uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak, İsithbari bilgi, olay tutanakları, sanık savunmaları, uzmanlık raporları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde sattığına yönelik bilgiler elde edilmesi üzerine, sanığın yapılan üst aramasında satışa hazır halde ve sanığın evinde yapılan aramada kullanım sınırı üzerinde sentetik kannobinoid maddesi ele geçtiği olayda, sanığın alınan savunmalarında ele geçen maddeyi kullanmak için bulundurduğunu beyan etmesin rağmen, sanığın alınan toksikoloji raporunda vücudunda uyuşturucu madde tespit edilmediğinden sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun değerlendirilmesinin gerektiği ve ele geçen madde miktarının da kullanım sınırı üzerinde olması nedeniyle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde istikrarlı olarak uyuşturucu maddeyi aldığını söylediği şahısların bulunduğu, bu şahıslar hakkında suç duyurusunda bulunulup sonucuna göre yargılamanın yenilenmesi yoluna başvurularak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının sağlanabileceği de göz önüne alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinden görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.03.2025 tarihli ve 2025/2692 Esas, 2025/1480 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.