Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4263 E. 2026/6409 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/4263
- Karar No
- 2026/6409
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/987 E., 2025/944 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Aksaray 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2024 tarihli ve 2024/163 Esas, 2024/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a,62,53. maddeleri uyarınca 13... ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2025/987 Esas, 2025/944 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, ele geçen maddeleri kullanmak için bulundurduğuna, istihbari bilginin soyut nitelikte olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu maddeleri sattığına veya satma amacıyla bulundurduğuna dair delil olmadığına, ele geçen madde miktarının tek başına ticaret suçunun varlığına delalet teşkil edemeyeceğine, uyuşturucu madde çeşitliliğinin bulunmadığına, paketçiklerin gramajlarının aynı olmadığına, ele geçen madde miktarının kullanım sınırında kaldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinden faydalanması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın evinde kullanım sınırı üzerinde, çeşitlilik içeren ve paketlenmiş halde uyuşturucu maddeler ele geçmesi nedeniyle, uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak, Olay tutanakları, sanık savunmaları, uzmanlık raporları ile tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğuna yönelik istihbari bilgiler elde edilmesi üzerine yapılan adli aramada sanığın evinde çeşitlilik arz eden, satışa hazır halde ve kullanım sınırı üzeride kokain ile MDMA etken maddesi içeren hapların ve hassas terazi ele geçtiği olayda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinden görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliyesi Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2025/987 Esas, 2025/944 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.