Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/2131 E. 2026/2824 K. – İnfaz Kurumuna

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/680 E., 2024/1403 K. SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/299 Esas, 2023/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B.Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/680 Esas, 2024/1403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297/1, 62/1, 53/1-3, 58/6-7, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ...'ın Temyiz İstemi Eksik inceleme neticesinde hatalı olarak hakkında ceza tayin edildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde .. . Tipi .. Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün .. Blok B-.. numaralı odasında hükümlü olarak kalan sanığın koğuşunda yapılan kısmi aramada, sanığa ait olduğu tespit edilen yatağın üzerinde bulunan saklama kabı içerisinde el yapımı tığ ele geçirildiği, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak alet olmamakla birlikte 5237 sayılı Kanun'un 6/1-f(4) maddesi kapsamında silah sayılacağının belirtildiği, sanığın bu şekilde 5237 sayılı Kanun'un 297/1. maddesi kapsamında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1- Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tüm aşamalarda sanığın tığı kendisinin yaptığını ikrar ettiği ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tanıkların sanığın tığı boncuk işi yaparken kullandığına yönelik beyanları, kısmi arama tutanağı ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanığın, infaz kurumuna yasak eşya sokmak ve bulundurmak suçunu işlediği şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, " ikinci defa mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmemesine" karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 12.09.2024 tarihli ve 2024/680 Esas, 2024/1403 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda; bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin hüküm fıkrasının mahsus bölümünden tekerrür ile ilgili kısmında "Koşullu Salıverilme Hükümlerinin Uygulanmayacağının İhtarına" ibaresinin kaldırılarak yerine "koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keskin Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.