Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/13830 E. 2026/6484 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/13830
Karar No
2026/6484
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2772 E., 2025/1778 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.08.2025 tarihli ve 2025/142 Esas, 2025/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3.,188/6., 52/2-4., 53., 63., 54/4. maddeleri uyarınca 10... ay hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.10.2025 tarihli ve 2025/2772 Esas, 2025/1778 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Gerekçesiz ve orantısız şekilde üst hadden temel cezanın belirlendiğine, çelişkili tanık beyanlarının hükme esas olarak kullanıldığına, aleyhe delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine uyulmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinde düzenlenen iyi hal indiriminin uygulanmamasının hakkaniyet ilkesini ihlal ettiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; tanık E.M.'nin Gerica ibareli uyuşturucu hap ile yakalandığı ve sanık ... aleyhine beyanda bulunarak teşhis etmesi üzerine sanık yönünden soruşturmanın başladığı, 04.02.2025 tarihinde sanık ...'ın kullandığı belirlenen 07 B** *** plakalı aracın saat 03.50 sıralarında görülmesi ile kollukça bir süre takip edildiği, araçtan sanığın inerek koli indirmeye başladığı, kolluk görevlilerince yaklaşılmasından sonra elindeki koliyi yere atarak kaçmaya başladığı, bir müddet sonra yakalandığı, aracın dıştan kontrolünde 3 adet araç içerisinde, 1 adet kaçarken yere attığı toplam 4 adet koli içerisinde Gerica haplar ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ele geçirilen maddelerin türü ve miktarı, hükme esas alınan arama ve el koyma tutanağı, adli tıp raporu, tanık beyanları, kriminal rapor ve adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.10.2025 tarihli ve 2025/2772 Esas, 2025/1778 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/13830, K. 2026/6484, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-13830-e-2026-6484-k-d9243c7d8058