Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/1189 E. 2025/3399 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2733 E., 2024/2737 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarih, 2024/91 Esas, 2024/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.06.2024 tarih, 2024/2733 Esas, 2024/2737 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; karar içeriğinde sanığın 30.03.2018 tarihli eylemi sebebi ile savcılığa ihbarda bulunulmasının kanuna aykırı olduğuna ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca beraat eden sanık lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinde, bölge adliye mahkemelerince verilen hangi hükümlerin temyiz edilebileceğinin belirtildiği, sanık hakkında "30.03.2018 tarihli uyuşturucu madde kullanmak eylemine ilişkin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi konusunda gereğinin ifası için dosyanın onaylı bir suretinin savcılık makamına gönderilmesine" şeklindeki ihbar kararının 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesi kapsamında belirtilen bir hüküm niteliğinde bulunmadığı ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık müdafiinin temyiz isteminin beraat kararı üzerine vekalet ücretine ilişkin yapıldığı anlaşılmakla; 1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine Bölge Adliye Mahkemesince maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR A. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.06.2024 tarih, 2024/2733 Esas, 2024/2737 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasına "Beraat eden sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 10.200,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi. ...