Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/10472 E. 2026/8969 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/10472
- Karar No
- 2026/8969
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1994 E., 2025/1222 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/355 Esas, 2024/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/6, 52, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2025/1994 Esas, 2025/1222 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/6, 52, 53... . maddeleri uyarınca 11... ay hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri Ele geçen uyuşturucu maddenin sanığa ait olmadığına, yeterli delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/6. maddesinde yer alan indirimin 1/2 oranı şeklinde uygulanmasının gerektiğine ve aynı Kanun'un 62. maddesinde yer alan takdiri indirimin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, arama işleminin hukuka aykırı olarak gerçekleştirildiğine ilişkindir B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; olay günü park halinde bulunan aracın yanına kolluk görevlilerince gidildiği, araç içerisinde sanığın bulunduğu, sanığın şüpheli hareketler sergilemesi üzerine Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden araç içerisinde yapılan aramada kullanım sınırlarının üzerinde pregabalin etken maddesini içeren hapların ele geçirildiği olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunmaları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, uzmanlık raporları, hastane raporu ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmekle, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2025/1994 Esas, 2025/1222 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.