Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/534 E. 2024/2279 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2273 E., 2022/2083 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli kararıyla sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın eksik inceleme ile verildiğine, tape kayıtlarında somut delil bulunmadığına, sadece tanık beyanına dayanılarak mahkumiyet kararı verilemeyeceğine yöneliktir. 2. Sanığın temyiz istemi, suçu işlemediğine, delil olmadığına, sadece tanık beyanına dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağına, tanıkla husumetli olduğuna, beraat etmesi gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası içerisinde yer alan 22.02.2021 tarihli uzmanlık raporuna göre, sanığın uyuşturucu madde sattığı tanık M.N.'nin fiziki takip sonucunda yapılan üst aramasında ele geçen maddenin uyuşturucu maddelerden EROİN maddesi içerdiği belirlenmiştir. 3. Mahkemece yapılan keşifte olayın gerçekleştiği yer ile Ağdirekli Camii arasında 135.2 metre mesafe olduğu tespit edilmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık tespit edilmeyerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı, infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. 1.Olay tarihinde polis merkezine gelen isimsiz ihbarda sanığın uyuşturucu madde sattığının belirtilmesi üzerine, sanığın kullanmış olduğu telefon numarasının 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi uyarınca mahkeme kararı ile iletişimin tespitine karar verildiği, konuşmalarda sanığın tanık M.N. ile buluşacağı anlaşılarak fiziki takibe başlanıldığı, taraflar buluşup ayrıldıktan sonra tanığın yapılan üst aramasında net 0.5 gram EROİN maddesi ele geçirilmiştir. 2. Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanları, tanık ifadesi, uzmanlık raporları, olayın gerçekleşme biçimi, TAPE kayıtları, fiziki takip tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamından, sanığın üzerine atılı eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, mahkemenin temel cezanın belirlemesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, (3) numaralı bendinde belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/2273 Esas, 2022/2083 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasını hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde karar verildi.