Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/25447 E. 2025/3896 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/167 Esas, 2023/202 Karar SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2023/167 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 12.02.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 309/1. maddesi uyarınca, 21.10.2024 tarihli ve 2024/8911 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108960 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108960 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan dava açılmış ve bu suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle değişik 154/1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesi gereğince şikâyete bağlı hale getirilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “Uzlaşma” başlıklı 253 ve 254. maddeleri hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle kovuşturma dosyasının, maddelerinde belirtilen esas ve usûllere göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un "Hakkı olmayan yere tecavüz" başlıklı 154/1. maddesi "Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir." şeklinde düzenlenmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 253/1-a maddesi ise "Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar..." şeklinde düzenlenmiştir. 2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlünün üzerine atılı suçun karar tarihinde uzlaştırma kapsamında kaldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un “Uzlaştırma” başlıklı 253 ve 254. maddeleri uyarınca öncelikle uzlaştırma hükümlerinin uygulanabilmesi için dava dosyasının, uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2023/167 Esas, 2023/202 Karar sayılı sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.