Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/24467 E. 2025/6983 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/24467
Karar No
2025/6983
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1042 E., 2024/1095 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanığın yokluğunda verilen hükmün adli tatil içerisinde, 24.07.2024 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, hükmün sanık tarafından 04.09.2024 tarihinde temyiz edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 331/4. maddesinde düzenlenen; "Adli tatile rastlayan süreler işlemez" şeklindeki hüküm ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.11.2013 tarihli ve 2013/2-72 Esas, 2012/524 Karar sayılı kararı dikkate alındığında; adli tatilde sürelerin işlemeyeceği, temyiz süresinin adlî tatilin bitiminden itibaren başlayacağı, buna göre adli tatilin bitiminden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen iki haftalık kanuni süre içerisinde temyiz dilekçesini sunan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki temyiz isteğinin süre yönünden reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı, aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 3. 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca; zamanaşımını kesen 19.02.2015 tarihli ilk mahkumiyet tarihinden, seri muhakeme usulünün uygulanmasına yönelik verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen süreye eklendikten sonra hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu tespit edilmiştir. Açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/24467, K. 2025/6983, T. 24.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-24467-e-2025-6983-k-e217880a901e