Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4883 E. 2025/1398 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/235 E., 2020/198 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli kararı ile hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 109/2,109/3-e maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.07.2023 tarihli 2023/760 Esas, 2023/917 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/20788 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115459 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: :

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115459 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine konu suçu, 19/11/2018 tarihinde işlemesine rağmen Mahkemesince 11/04/2019 tarihinde işlediği kabul edilmek suretiyle, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, 28/12/2018 tarihinde kesinleşen Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli ve 2017/866 esas, 2018/377 sayılı kararı esas alınarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, suç tarihinden sonra kesinleşen Mahkeme kararının ikinci kez tekerürre esas alınmasının mümkün olmadığı, Bununla birlikte sanık hakkındaki Erzurum 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2013 tarihli ve 2013/34 esas, 2013/273 sayılı kararı ile hapis cezasından çevrili 8.840,00 Türk lirası adli para cezasına mahkumiyetinin bulunduğu, anılan kararın temyiz incelemesinden geçerek 17/05/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği, dolayısıyla ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli kararı ile hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2,109/3-e maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmesi edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.07.2023 tarihli 2023/760 Esas, 2023/917 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, Mahkemesinin bu karar ile dosyadan el çektiği anlaşılmıştır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) inceleme konusu ile ilgili olan 98/1. maddesi; "a) Mahkûmiyet hükmünün yorumunda duraksama olursa veya sonradan yürürlüğe giren kanun hükmünün Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirse, hükmü veren mahkemeden, b) Çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa ya da cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülürse, infaz hâkimliğinden, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için karar istenir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler karşısında inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Mahkemesi tarafından davadan el çektikten sonra verilen ve 5275 sayılı Kanun'un 98. maddesinde belirtilen infaza ilişkin kararlardan da olmayan, Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.08.2023 tarihli ek kararının hukukî değerden yoksun olup hukuki geçerliliğinin bulunmaması karşısında, Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen kararına ilişkin kanun yararına bozma talebinde bulunulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.