Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4788 E. 2024/1761 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4788
Karar No
2024/1761
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/322 E., 2023/1912 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile sanıkların beraati TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2022 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 /1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır. 2. Manisa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 /1, 62, 52 /2-4, 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ve 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 /1, 62, 50/1-a, 52 /2-4, 53 üncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 6000 TL ve doğrudan verilen 1660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 62, 50/1-a, 52 /2-4, 53 üncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 11.09.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,suça konu taşınmazın şahıs malı olup, taşınmazın idaresinin Maliye Hazinesine kayyım olarak devredildiğine, taşınmazın mülkiyetinin devredilmediğine, kayyım olarak görevlerinin şahıs adına bulunan taşınmazı gözetmek ve idare etmek olduğuna sanıkların suça konu taşınmazı kullandıkları için cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay suça konu Uncubozköy mahallesi 1092 numaralı parselin tapuda Mehmet Ali mirasçıları adına kayıtlı olduğu ,mirasçılar adına Manisa Defterdarı Şenol Gezer'in yönetim kayyımı olarak atandığı, sanıkların herhangi bir hakka dayanmadan tapuda Mehmet Ali mirasçıları adına kayıtlı Uncubozköy mahallesi 1092 numaralı taşınmazı işgal ettikleri iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü; Yargılamaya konu Manisa ili Yunusemre ilçesi Uncubozköy mahallesi 1092 parselinin yönetiminin Manisa 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/713 Esas ve 2021/137 numaralı kararıyla Mehmet Ali mirasçıları adına Manisa Defterdarının kayyım olarak atandığı, fakat bu parselin 2.875,00 m2'lik kısmının sanık ... tarafından, 1.755,00 m2'lik kısmının sanık ... tarafından ve 340,00 m2'lik kısmının sanık ... tarafından sınırlandırılıp meyve ağacı dikilmek suretiyle işgal edildiği, sanıklara Manisa Defterdarlığınca yapılan ihtar ve uyarıya rağmen bedelini ödemedikleri gibi işgale de son vermedikleri olay nedeniyle tutulan tutanaklar, mahkememizce yapılan keşif ve bu keşfe istinaden alınan bilirkişi raporları, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak mahkememizce sabit görülmüş, yargılamaya konu kayyım yönetimindeki taşınmazın sanık ..., sanık ... ve sanık ... tarafından geçerli izin veya hukuki bir ilişkiye dayalı olmadan işgal edildiği, işgalin keşif tarihi itibariyle devam ettiği anlaşılmakla mahkumiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü; Suça konu alanın vasfı gözetildiğinde atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Suça konu taşınmazın tapuda Mehmet Ali mirasçıları adına kayıtlı olduğu Manisa Defterdarının taşınmaza yönetim kayyımı olarak atandığı, sanıkların suça konu taşınmaza herhangi bir hakka dayanmadan ağaç dikip işgal ettikleri, ikaz ve uyarılara rağmen eylemlerine devam ettikleri tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 11.09.2023 tarihli ve 2023/322 Esas, sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4788, K. 2024/1761, T. 26.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-4788-e-2024-1761-k-da4301d2b3f4