Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4448 E. 2024/5993 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4448
Karar No
2024/5993
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/236 E., 2023/13 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle kumar oynanması için yer ve imkan sağlama HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında üzerine atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 16.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 26.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; vekalet ücreti tayin edilmesine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafinin istinaf kanun yolu aşamasında vekaletname sunduğu ve gerekçeli istinaf dilekçesi verdiği anlaşılmakla, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen; "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine Hazine aleyhine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/236 Esas, 2023/13 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili kısmına, “Sanık kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 5.500,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden tahsili ile sanığa verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4448, K. 2024/5993, T. 08.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-4448-e-2024-5993-k-0f3670120c66