Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4206 E. 2023/10030 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4206
Karar No
2023/10030
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2014/399 E., 2015/399 K. SUÇLAR :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması, özel belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma, incelenmeksizin iade Tebliğnamede ismi yazılı sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusu bulunmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak inceleme yapılmıştır. Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün dosyadaki bilinen adresi yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde kabul edilerek yapılan incelemede ; 1. Suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (1412 sayılı Kanun) gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 2. Suça sürüklenen çocuk hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası ve 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı anlaşılmakla; yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması, özel belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2015 tarihli kararı ile; A. Suça sürüklenen çocuk hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ; B. Suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçundan ise 2 yıl 9 ay hapis ve 2.760,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği, savunması alınmadan hüküm kurulduğuna ve atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; suça sürüklenen çocuğun müştekinin bilgi ve rızası dışında imzası taklit edilerek adına çıkartılan kredi kartı ile birden çok kez harcama yaparak atılı suçları işlediğine ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Suça sürüklenen çocuk hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Yasa'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı Yasa'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde : 1. 5271 sayılı Kanun’un, sanığın duruşmada hazır bulunmaması başlıklı 193 üncü maddesinin birinci fıkrası; "Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir." şeklinde ve aynı maddenin ikinci fıkrası ise; "(Değişik: 28/3/2023-7445/20 md.) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun’un, sanığın yokluğunda duruşma başlıklı 195 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." hükmü yer almaktadır. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 195 inci maddelerinde yer alan ayrık durumlar dışında, sanığın sorgusu yapılmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı, somut olayda hükmün suça sürüklenen çocuğun savunması alınmadan verildiği anlaşılmakla sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkûmiyet kararları verilmesi, 4. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü madde dördüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi birinci fıkrasında hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, hükmün diğer yönleri incelenmemiştir. V. KARAR 1. Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca suça sürüklenen çcouğun yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak incelenmeksizin İADESİNE, 2. Başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu yönünden; Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2015 kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri inecelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4206, K. 2023/10030, T. 14.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-4206-e-2023-10030-k-95b5487945de