Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4109 E. 2025/7692 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2447 Esas, 2023/1190 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarih ve 2021/ 66... /599 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 234/3, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2021/2447 Esas, 2023/1190 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/1, 109/3-f, 109/5, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verilen cezanın Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 51/3 maddesi gereğince cezası ertelenen suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 8 ay denetim süresine tabii tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet kararının kaldırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Olay tarihinde mağdur ile suça sürüklenen çocuğun 2-3 yıldır sevgili oldukları, olay günü Gömeç'te bir parkta buluştukları, akşam saatlerine kadar birlikte oturup konuştukları, vakit geç olduğu için mağdurun eve gitmek istememesi üzerine tarafların birlikte Akçay'a gittikleri, birkaç gün parklarda kalıp birlikte vakit geçirdikleri, her ne kadar eylem mağdurun rızası dahilinde gerçekleşmişse de; mağdurun olay tarihinde 13 yaşında olduğu, 15 yaşından küçük olduğu için rızasının geçerli olmadığı, suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Mağdur ile suça sürüklenen çocuğun sevgili olduklarını beyan etmeleri ve bu nedenle kaçtıklarını belirttikleri anlaşılmakla tebliğnamedeki 109/5. maddesinin arttırımının isabetsiz olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2021/2447 Esas, 2023/1190 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde karar verildi.