Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2464 E. 2024/9119 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/502 E., 2022/838 K. SUÇLAR : Hükümlü veya tutuklunun kaçması, kasten yaralama KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2022 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 23.06.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2020 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 12.05.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/22186 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60947 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60947 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesinde yer olan "(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;... b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca beş yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına mahkûmiyet halinde cezanın infazı tarihinden itibaren üç yıl geçmekle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı nazara alındığında; Dosyalar kapsamına göre, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/502 esas sayılı dosyasında, Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/714 esas sayılı dosyasında sanık hakkında birinci kez mükerrirlik hükümleri uygulandığından bahisle kesinleşme ve infaz süreleri dikkate alınarak ikinci kez mükerrirlik hükümleri uygulandığı, Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/714 esas sayılı dosyasında ise, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/45 esas sayılı dosyasının kesinleşme ve infaz süreleri dikkate alınarak birinci kez mükerrirlik hükümleri uygulandığı, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/45 esas sayılı dosyasında, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedildiği, anılan kararın 01/03/2011 tarihinde kesinleştiği, 10/08/2014 tarihinde ise infaz edildiği, Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/714 esas sayılı dosyasının suç tarihinin 14/06/2019 olduğu gözetildiğinde, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/45 esas sayılı dosyasının infaz edildiği tarihten itibaren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesinde düzenlenen üç yıllık sürenin geçmiş olması sebebiyle birinci kez mükerirlik hükümlerinin uygulanamayacağı, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/502 esas sayılı dosyasında ise ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/714 esas sayılı dosyasındaki uygulamanın yanlış olması sebebiyle ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın sabıka kaydı incelendiğinde her iki kararda da birinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek başka bir sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde kararlar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. KARAR 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14 üncü ve eklenen geçici 13 üncü maddeleri uyarınca; mahkûmiyet kararlarındaki veya mahkûmiyet dışındaki kararlarda iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelendirmeye, Tebliğname tarihine göre; muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunması ve nitelikli kasten yaralama suçunun yaptırımının, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçuna nazaran daha ağır olduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu hükümlere yönelik kanun yararına bozma talebine ilişkin inceleme görev ve yetkisinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı Kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin beşinci ve yedinci fıkraları uyarınca Yüksek Yargıtay (1). Ceza Dairesine ait oduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.