Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1735 E. 2024/8407 K. – Genel Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/747 Esas, 2022/370 Karar SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Küçükçekmece 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli 2021/747 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.04.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/44856 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, müşteki ... ...'ün İETT şoförü olduğu, sanığın otobüse binip hemen sürmesini söyleyerek yanında getirdiği kuru sıkı tabancayla tehdit ettiği, otobüsten indirilmesi üzerine havaya birkaç el ateş ettiği olay nedeniyle yapılan yargılama sonunda silahla tehdit ve korku kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de; 1. Sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanun'un 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, ayrıca korku kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmasında, 2. Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/06/2007 tarihli ve 2007/8-143 Esas, 2007/155 sayılı Kararında ve benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16/03/2020 tarihli ve 2019/22598 Esas ve 2020/11576 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, silâh vasfında bulunmayan kuru sıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin, 5237 sayılı Kanun’un 170/1-c maddesinde tanımlanan, içinde silâh öğesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığından, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturmayacağı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen ve idari para cezası yaptırımını öngören gürültüye neden olma kabahati kapsamında kalacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Oluşa ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin şöforü olduğu İETT otobüsüne yolcu olarak binen hükümlünün , şikayetçiye otobüsü hemen sürmesini söyleyerek yanında bulunan kuru sıkı tabancayla tehdit ettiği, otobüsten indirildikten sonra da havaya birkaç el ateş ettiği olayda,hükümlünün silah niteliği olmadığı belirlenen kuru sıkı tabanca ile ateş etmesi ile eyleminin, 5237 sayılı Kanun 'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığı gibi eyleminin belli kişiye karşı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve bu suçtan da mahkumiyetine karar verildiği gözetilmeden ayrıca genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Küçükçekmece 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/747 E., 2022/370 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca hükümlü hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün KALDIRILMASINA, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.