Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1557 E. 2024/8214 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/897 E., 2022/174 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin 11.10.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.03.2023 tarihli ve 2022/29976 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40874 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40874 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda kayden 06/06/1999 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/474 sayılı kararına konu suçun işlendiği 08/11/2015 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında yer alan başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkumiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan beşinci fıkrası; "(5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." Şeklinde düzenlenmiştir. 3.Hükümlünün adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/474 Karar sayılı mahkumiyet kararına konu suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmıştır. Anılan düzenleme dikkate alınmadan, hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi Kanun’a aykırı olduğu anlaşılmıştır. Hükümlünün başkaca da tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli 2021/897 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; "Hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına," Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.