Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1396 E. 2023/7156 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/1396
- Karar No
- 2023/7156
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/219 E., 2016/158 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden ... vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2014/219 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararının, mağdur tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası üçüncü fıkrasının (b) bendi, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... ve mağdur ... vekilinin temyiz isteği, sanıkların atılı suçu işlediklerine ve beraat kararı verilmesinin hakkaniyete ve adalete aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıkların katılan ... ve mağdur ...'yı, yanlarında ...'nın annesi ... da olduğu halde zorlama olmadan pikniğe götürdükleri, sonrasında katılan ve mağduru, ... ile birlikte zorla piknik alanında tuttukları, bu suretle sanıkların katılan ...'ın ve mağdur ...'nın hürriyetlerini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir. IV.GEREKÇE Sanıkların mağdur ... 'e yönelik eylemleri nedeniyle de iddianame düzenlenip dava açılmasına karşın, gerekçeli karar başlığında mağdur ... 'in ismi yazılmayarak 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine muhalefet edildiği anlaşılmışsa da bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmiştir. 1. Sanıklar hakkında mağdur ... 'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümler yönünden: Mağdur ... 'in, 15 yaşından büyük olduğu 25.02.2016 tarihli celsede alınan beyanında davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, vekilinin de davaya katılma talebinin bulunmadığını ifade ettiği, bu yönüyle mağdur ve vekilinin inceleme konusu dava bakımından katılan sıfatlarının bulunmadığı ve sanıkların mağdur ...'ya yönelik eylemlerinden ötürü verilen beraat kararlarını temyize hak ve yetkileri olmadığı anlaşılmıştır. 2. Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümler yönünden: Sanıkların savunmaları, doktor raporları ve mağdur ...'nın beyanları, müşteki ...'nin beyanları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin, sanıkların atılı suçu işlediklerine ve beraat kararı verilmesinin hakkaniyete ve adalete aykırı olduğuna yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR 1. Gerekçe bölümünün birinci bendinde belirtildiği üzere, mağdur ... ’in, 25.02.2016 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, sanıklar hakkında mağdur ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2014/219 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararında mağdur ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.