Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5607 E. 2025/563 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5607
Karar No
2025/563
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; ceza miktarı dikkate alınarak ve takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Alanya Çocuk Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/197 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 213/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/446 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme yapıldığına ve sosyal inceleme raporu alınması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Suç tarihinde 15 yaşını henüz tamamlamış olan ve adli sicil kaydı da bulunmayan suça sürüklenen çocuğun suç işleme amacıyla hareket etmediğini dair savunmaları karşısında her ne kadar mahkemesince "yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına" hükmedilmiş ise de, mahkemeyi bu kanaate ulaştıran olguların neler olduğu somut şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen "erteleme" ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumları ayrı kurumlar olup uygulanmaları da ayrı koşullara bağlı olduğundan mahkemesince her iki kurumun aynı sebeple uygulanmamasına karar verilmesi nedenleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/446 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/5607, K. 2025/563, T. 20.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-5607-e-2025-563-k-cbaaa9af1d1c