Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5419 E. 2024/6402 K. – Kişiyi Hürriyetin

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2413 E., 2021/2519 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2018 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, aynı Kanunun 37 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 37 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarih ve 2019/2413 Esas, 2021/2519 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğine, somut bir delil bulunmadan mahkumiyet kararı verildiğine, tanık beyanlarının lehine olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın re'sen belirlenecek nedenlerle bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, mağdurların bindikleri ticari taksi ile boş arsaya getirilerek taksi sürücüsü olan temyiz dışı sanık ... ve yanında bulunan sanık ... tarafından darp edilerek, mağdurların hürriyetlerinin kısıtlandığı, polisi aramamaları için sanık ...'in mağdurların telefonlarını topladığı ve mağdurları tehdit edip telefonlarını verdikten sonra sanıkların olay yerinden ayrıldıkları iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre, A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü; İlk derece mahkemesince, sanık ...' in, mağdurlara yönelik diğer sanıkla fikir ve eylem birlikteliği içerisinde cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü; İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Dava dosyası içeriği, mağdurların beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, adli raporlar, sanık savunmaları ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, atılı suçu işlemediğine, somut bir delil bulunmadan mahkumiyet kararı verildiğine, tanık beyanlarının lehine olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın re'sen belirlenecek nedenlerle bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarih ve 2019/2413 Esas, 2021/2519 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.