Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5386 E. 2024/6688 K. – Kişiyi Hürriyetin

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2019/3037 E., 2021/1983 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2019 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarih ve 2019/3037 Esas, 2021/1983 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, lehe olan delillerin değerlendirilmediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mağdura yönelik kullanıldığı sabit olmayan silah yüzünden cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının hakkaniyetli olmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanık ...' ın, boşanma aşamasında olduğu mağdur ...' ı yolda yürürken gördüğü, diğer sanık ... ile birlikte mağduru kollarından tutup cebir kullanarak araca bindirdikleri, araç içinde sanık ...' ın mağduru darp ettiği, silah göstererek mağduru tehdit ettikleri, sanığın bu şekilde cebir, tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince; sanık ...' ın, cebir ve tehdit kullanarak, mağdur üzerinde aldatıcı etkili ses tabancası ile birden fazla kişi ile birlikte eşine karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B- Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur anlatımları, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, lehe olan delillerin değerlendirilmediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle temel hapis cezasında teşdit uygulandığından, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri uyarınca birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği durumlarda temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle tayin edilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir. 3. 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinde belirtilen hususlar gözönünde bulundurularak sanık hakkında takdiri indirim uygulanmadığı anlaşılmakla hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarih ve 2019/3037 Esas, 2021/1983 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.