Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/365 E. 2023/317 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/365
Karar No
2023/317
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2014 tarihli iddianamesi ile tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 292 ... maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 06.04.2021 tarihli kararı ile, "Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir. Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine; Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fkrası, 58 ... maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca 3 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.07.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yargılama yapılarak 24.11.2021 tarihli karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun'nun 292 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, teslim olmasıyla ilgili bir tebligat yapılmadığına yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Manisa Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek tahliye edildikten sonra hakkında uygulanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle, Manisa İnfaz Hakimliği'nin 14.10.2014 tarihli kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiştir. 2. Manisa İnfaz Hakimliği'nin iki ... içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olunması gerektiği ihtaratını içeren 14.10.2014 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, sanığın kendi isteği üzerine kalemde bizzat kendisine ve aynı konutta yaşayan oğlu ... Çatal'a 27.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Ancak sanık 2 günlük süre içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmamıştır. 3. Sanık aşamalardaki savunmalarında, teslim olması gerektiğine ilişkin tebligat almadığını ifade etmiştir. 4. Manisa İnfaz Hakimliği'ne ait kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı ve tebliğ mazbatası dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri Hakkında Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı başlıklı 105/A maddesinin sekizinci fıkrasında, "... kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki ... içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır." şeklinde belirtilmiştir. Bu itibarla, Manisa İnfaz Hakimliği'nin iki ... içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olması gerektiği ihtaratını içeren 14.10.2014 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, bu kararın tebliğine ilişkin tebliğ mazbatası ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin suçun sabit olduğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. ... ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin sekizinci fıkrası yollamasıyla 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 29.10.2014 yerine 06.11.2014 olarak yazılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ise de bu hususun 1412 sayılı Yasa'nın 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.11.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasının başına "..TCK'nın 292/1 maddesi..." ibaresinden önce gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin ve gerekçeli karar başlığında yer ... suç tarihinin çıkarılarak yerine ''29.10.2014" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/365, K. 2023/317, T. 07.02.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-365-e-2023-317-k-d62aa7a515a7