Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/9215 E. 2024/123 K. – Parada Sahtecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/451 E., 2016/265 K. SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2015 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın, suça konu sahte paraları saydığını ikrar ettiğini ve sahte paralar üzerinde yapılan incelemede parmak izi de ele geçirildiğinden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan istihbari çalışmalar kapsamında, temyiz dışı sanık ...'in evinde yapılan aramada, evde bulunan temyiz dışı sanık ...'ın üzerinden 6 adet; sanık ...'ın gösterdiği adreste yapılan aramada ise 463 adet; sanık ...'in üzerinden 1 adet olmak üzere ele geçirilen toplam 470 adet sahte olarak üretilmiş her biri 20,00 TL lik değerindeki paranın İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü'nce incelenmesinde, sanık ...'ya ait parmak izinin ele geçirildiği böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1.Dosya kapsamında, 12.08.2015 tarihli tutanak, ev arama, muhafaza altına alma ve yakalama tutanağı, T.C. ...'ndan alınan 31.08.2015 tarihli rapor, Samsun Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü'nden alınan 19.08.2015 tarihli uzmanlık raporu, 01.09.2015 tarihli tutanak mevcuttur. Sanığın savunmasında özetle, suça konu sahte paraları, evinde bir süre kalan tanık M.A.'nın bıraktığını, kendisinin paraları saydığı için paralarda parmak izinin bulunabileceğini, paraların kendisine ait olmadığını, tanığın, paraları Osman diye biri aracılığıyla evinden aldırdığını beyan etmiştir. Temyiz dışı diğer sanıklar ise, sanık ...'yı tanımadıklarını, sanık ...'in paraları tanık T.K.'den temin ettiğini ifade ettiği anlaşılmıştır. 2.Temyiz dışı sanıkların gösterdiği evde yapılan aramada ele geçirilen sahte paralar hakkında Samsun Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü'nden aldırılan 19.08.2015 tarihli uzmanlık raporunda, suça konu paralarda sanık ...'nın parmak izinin bulunduğu, paraları bıraktığını iddia ettiği tanık M.A.'nın ise olay tarihinde tutuklu olarak cezaevinde bulunduğu ve sanığın evinde bulunan suça konu paraları saydığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı parada sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.