Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/4989 E. 2023/1092 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/400 E., 2016/147 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Yıldızeli Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/400 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun ... olduğuna, sanığın taşınmazda hakkı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın, katılana ait ... Köyü ... Mevki 2270 pafta numaralı taşınmazına yaklaşık 3 metre genişliğinde taş duvar örmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. 07.03.2016 tarihinde yapılan keşifteki gözlemde ve fotoğraflarda, sanığın ördüğü duvarın katılanın evine girişini ve çıkışını engellemediği anlaşılmıştır. 3. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 17.03.2016 tarihli ... bilirkişi raporunda; ... köyü köy içi mevkiinde bulunan 2270 nolu parsel üzerinde yapılan inceleme neticesinde bu parselin ... cephesinde bulunan davaya konu 3 metre boyundaki taş duvar 2270 nolu parselin içerisinde kaldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE 1. Sanığın tapuda katılan adına kayıtlı olan yere duvar ördüğünü ancak; bu yerin annelerinden kendilerine miras kaldığını, aralarındaki güvene dayanarak katılanın kendi adına tapuya kaydettirmesine karşı çıkmadığına yönelik beyanda bulunmuştur. 2. Sanığın savunmasını destekler nitelikteki tanık D.G., F.K., M.D'nin beyanlarında taş duvar örülen yer müşteki adına kayıtlı olmasına rağmen, sanığa ait olduğunu ifade etmişlerdir. 3. Keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi M.K, suça konu yerin tapusunun müştekiye ait olmasına rağmen her ikisininde hakkı olduğunu beyan etmiştir. 4. Sanığın oturduğu ... dahi tapuda katılan adına kayıtlı olması, yapılan keşifte sanığın ördüğü duvarın katılanın evine girişini ve çıkışını engellemediği, 25 yıldır sanığın taşınmazı bu haliyle kullanımına katılanın ... göstermesi karşısında; sanık hakkında verilen hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 5. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/400 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.