Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/1543 E. 2023/1208 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/340 E., 2016/691 K. SUÇLAR : İftira HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2016 tarihli 2016/3325 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında iftira suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/340 E., 2016/691 Karar sayılı kararı ile iftira suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 267 ... maddesinin birinci fıkrası ve 269 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 24 ... hapis cezası ile

cezalandırılmasına, sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 267 ... maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki sanık hakkında 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 ... maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istekleri herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanıkların, ceza evinden Sakarya 3.Asliye Ceza Mahkemesine gönderdikleri 27.09.2013 tarihli dilekçeleri ile; Sakarya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1049 Esas, 2009/497 sayılı dosyası ile daha önce yargılamaya konu olmuş beraat kararı verilen hırsızlık eylemini mağdur ... ile birlikte işlediklerini bildirdikleri, 2. 08.05.2014 tarihli tutanağa göre; segbis vasıtası ile alınan beyanlarında "Sakarya ceza evine iade olunmak için bu dilekçeyi yazdıklarını, gerçekte hırsızlık suçu ile mağdur ...'un bir ilgisinin olmadığını" beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE 1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Sanıkların, bir dönem Sakarya L tipi ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulundukları, sonra farklı ceza evlerine nakillerinin yapıldığı, tekrar aynı ceza evine dönebilmek amacıyla mahkemeye hitaben yazdıkları dilekçede gerçeğe aykırı olarak "hırsızlık eylemini mağdur ... ile birlikte işledikleri" şeklindeki ifadelerin, 5237 sayılı Kanun'un 128 ... maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalmadığı gibi suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olup 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 74 üncü maddesi ile garanti altına alınan anayasal dilekçe ve şikâyet hakkının sınırlarını aştığı, bu itibarla somut olayda iftira suçunun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla; mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/340 Esas, 2016/691 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.