Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/15577 E. 2023/1040 K. – Yalan Tanıklık
Konu: Yalan Tanıklık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/15577
- Karar No
- 2023/1040
- Karar Tarihi
- Konu
- Yalan Tanıklık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/638 E., ve 2016/213 K. SUÇ : Yalan tanıklık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.09.2015 tarihli ve 2015/9196 iddianame numarasi ile sanık hakkında yalan tanıklık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçünçü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihl kararı ile sanık hakkında yalan tanıklık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 272 nci maddesinin üçünçü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suçun sübutuna ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiği gibi ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/177 Esas sayılı dosyasında 01.07.2013 tarihli celsesinde sanığın önceki beyandan farklı beyanda bulunmak suretiyle yalan tanıklık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/177 Esas sayılı dosyasında katılanın sanık olarak yağma suçundan yargılanmasının yapıldığı ve 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.11.2014 tarih ve 2014/4728 Esas, 2014/20227 Karar sayılı ilâmı ile kesinleştiği, 3. Sanığın Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2013 tarihli (4) nolu celsesinde, tanık olarak usulüne uygun beyanının alındığı, 4. Sanığın Gasp Büro Amirliği tarafından yağma suçuna ilişkin 16.03.2013 tarihli bilgisi alma tutanağı ile beyanının alındığı, anlaşılmıştır IV. GEREKÇE Katılan hakkında yağma suçundan yapılan soruşturma sırasında Gasp Büro Amirliğinde 16.03.2013 tarihinde bilgi veren sıfatıyla alınan ifadesinde sanığın olayın mağduru ... ...'nun dövülerek cebinden para alındığını beyan etmesine rağmen, mahkemenin 01.07.2013 tarihli (4) nolu celsesinde, ... ...'nun cebinden para alınmadığını beyan ederek mahkeme huzurunda gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suretiyle yalan tanıklık yaptığı, toplanan delillere göre katılan hakkında yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu ve hükmün kesinleştiği anlaşılmakla; sanığın suçun sübutuna dair temyiz itirazları yerinde görülmemiş mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. Mahkemece sanık hakkında lehine olan 5237 Sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanmış, aynı Kanun'un 50 nci, 51 ... ve 5271 Kanun'un 231 ... maddelerinin uygulanmama gerekçesi kararda isabetli olarak tartışılmış olup sanığın lehine maddelerin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebebi yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 13. Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.