Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/815 E. 2025/5026 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/815
Karar No
2025/5026
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1545 E., 2024/2619 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kiraz Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/325 E., 2022/53 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kullanmakta olduğu suyun temini açısından elektrik kablosu ve su boruları için geçit hakkı verilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “mecra hakkının sadece özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazlardan tesis edilebileceği, görülmekte olan davada 1 No.lu su kaynağının 1 05... parsel sayılı orman niteliğine sahip alan içerisinde kaldığı ve ormanlık alanda kalan bu kısımdan mecra geçirilmesinin mümkün olamayacağı, mevcut durum itibariyle kesintisiz şekilde mecra kurulamayacağı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “Kural olarak ormanlar ve bunun gibi kamu malları ile devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerin özel mülkiyete konu teşkil edemeyeceği, dolayısıyla bu nitelikteki bir yerin kişinin özgülenmesine tahsis edilemeyeceği, bir diğer ifade ile orman niteliğindeki bir yer kamuya ait yer olup geçit hakkı kurulamayacağı, Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan orman içerisinden kişi yararına mecra hakkı tesisinin mümkün olmadığı” gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 744. maddesi gereğince mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/815, K. 2025/5026, T. 26.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-815-e-2025-5026-k-5cd38b7945e6