Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/5272 E. 2026/1885 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/140 E., 2025/140 K.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasta denkleştirme istemine ilişkindir. İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesince eldeki davanın, Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/415 Esas sayılı dosyası ile fiili ve hukuki olarak irtibatı bulunduğundan 13.11.2015 tarihinde birleştirilmesine karar verilmiştir. Dosyaların birleştirilmesine yönelik ara karara karşı, davacılar vekili temyiz talebinde bulunmuş ve Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 2016/7583 Esas, 2019/2199 Karar sayılı kararındaki "...davaların tarafları aynı olsa da davaların konuları ve hukuki sebeplerinin farklı olduğu, bu itibarla mirasta denkleştirme davasının tapu iptali ve tescil davasıyla birleştirilmesinin doğru olmadığı, mahkemece işin esasına girilerek tarafların delillerinin toplanmasının gerektiği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. İstanbul 42. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2025 tarihli ve 2022/140 Esas, 2025/140 Karar sayılı kararıyla davanın kabulü ile 101.000,00 TL tazminatın 100.000,00 TL'sinin dava tarihinden bakiyesinin ıslah tarihi olan 03.04.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara (her birine 50.500'er TL olarak) verilmesine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3. maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir. Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi amaçlanmıştır. Uyuşmazlıkta, Dairemizin bozma kararına konu olan İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.11.2015 tarihli kararının, niteliği itibariyle ara karara ilişkin olduğu ortadadır. Son temyiz başvurusuna konu olan İstanbul 42. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ise, Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde göreve başlamasından sonra 23.05.2025 tarihinde verildiğine göre, kanun yoluna dair 1086 sayılı Kanun hükümlerinin değil 6100 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinden 6100 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik geçici 3. maddesi gereği dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere MAHKEMESİNE İADESİNE, 09.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.