Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4409 E. 2026/2167 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/984 E., 2025/1304 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/244 E., 2025/76 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Asıl ve birleştirilen davada davacı vekilleri dava dilekçesinde; mirasbırakan ...'nun 20.10.2021 tarihinde, ölüm tarihi itibariyle malvarlığının borca batık halde bulunduğunu belirterek mirasın hükmen reddinin tespitini istemişlerdir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava açısından; miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle davalıya borçlu olduğu, miras bırakan aleyhine başlatılan icra dosyasının açık olduğu, davacının mirası kabul iradesi göstermediği, bu haliyle miras bırakanın terekesinin borca batık olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne; birleştirilen Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/854 Esas, 2023/603 Karar sayılı dosyası yönünden; miras bırakanın ölüm tarihi olan 20.10.2021 tarihinden sonra davacı mirasçıları ... ..., ..., ... ve ... ...'nun ... Bankası'ndan toplam 57.001,43 TL para çektikleri, bu haliyle birleştirilen dava davacısı mirasçı ...'ın mirası kabul iradesi gösterdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen davada davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Birleştirilen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde; miras bırakanın ölümüyle geride herhangi bir malvarlığı bırakmadığını ancak çok sayıda borç bıraktığını, davacının bu borçlardan dolayı icra takibine maruz kaldığını, mirasın hükmen reddi koşullarının oluştuğunu, TMK'nın 605/2 ve 610/2. maddeleri uyarınca ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczinin açıkça belli olduğunu, dolayısıyla mirasın reddedilmiş sayılması gerektiğini, mahkemenin delilleri tam incelemeden ve tanıkları dinlemeden hüküm verdiğini, davacının herhangi bir miras kabul iradesi göstermediğini, diğer mirasçı hakkında benzer bir davada kabul kararı verilmiş olmasına rağmen kendi davasının gerekçesiz şekilde reddedildiğini, işlem yapılan banka paralarının davacı tarafından kullanılmadığını ve yalnızca imza atmak zorunda kaldığını, bu hususta tanıkları bulunduğunu ayrıca hakkında başlatılan icra takibinin menfi tespit davası sonuçlanmadan ilerletilerek mağduriyete sebep olunduğunu, eksik inceleme ve usule aykırı değerlendirmelerle verilen kararın hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir. 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.