Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4397 E. 2026/2298 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4397
Karar No
2026/2298
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/305 E., 2025/906 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/559 E., 2024/269 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 8 20... parselde davacının 1/2 hisse oranında malik olduğunu, dava konusu taşınmazın, davacının babası davalı ... tarafından davacıya ve kardeşi davalı ...'e 1/2 payla “Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi” ile 23.02.2005 tarihinde devredildiğini, davalı ...'ın davacıya karşı Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi aykırılık iddiası ile dava konusu taşınmazdaki davacı üzerinde kayıtlı olan 1/2 hissenin iptali ile davalı ... adına tescili talebiyle açtığı davanın devam ettiğini, davacının yol seviyesindeki şimdiki oturdukları dairenin tamamını ve evin üzerine 2 kat daha yaptığını, zeminden sonraki muhdesatı (daireleri) davacının inşa ettiğini ve eksiksiz oturulacak vaziyete getirdiğini ileri sürerek muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitini ve bedelinin davacıya ödenmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, davacının hukuki yararının olmadığını, davacının taleplerinin çelişkili olduğunu, bedel talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının yaptığının muhdesat meydana getirme olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davayı açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir. 2. Davalı ..., 17.04.2024 tarihli dilekçesiyle davayı kabul ettiğini bildirmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesi 16.07.2024 tarihli ek kararı ile kabul beyanına ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçe ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı yön görülmediği, bunun yanında davalı ..., karar tarihinden sonra 17.04.2024 tarihli dilekçesi ile davayı kabul ettiğini bildirmiş ise de, davalı ... kayıt maliki olmadığından beyanına itibar edilmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla; davacının dava açmakta hukuki yararı olduğunu, davalı ...'ın kabul beyanının dikkate alınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/4397, K. 2026/2298, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-4397-e-2026-2298-k-b4fed5e26315