Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4205 E. 2026/2662 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/825 E., 2025/1525 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/74 E., 2024/218 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, mirasçılık belgesinin iptali talebinde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “...muris ...'un 10.03.1999 tarihinde vefat ettiği, bu durumda olayın çözümünde uygulanacak kanun hükmünün 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) hükümleri olmayıp, murisin ölüm tarihinde yürürlükte olan 3678 sayılı Kanun'la değişikliğe uğramış olan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümleri olduğu, iptali istenen mirasçılık belgesinde mirasçılar ve payları murisin vefat tarihi dikkate alınmadan bekar, çocuksuz öldüğü, hiçbir mirasçısı olmadığı kabul edilerek tüm mirasının Hazine'ye ait olduğuna karar verildiği, varılan bu sonucun gerçeği yansıtmadığı, çünkü dosya içinde örneği bulunan murisin vefatından sonra Adıyaman 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/713 Esas, 2022/667 Karar sayılı veraset ilamına göre murisin vefat tarihinde amcasının çocukları, amcasının torunları ve amcasının torununun eşi bulunduğu gözetilerek tüm bu mirasçılara pay verildiği, dosya kapsamında bilirkişiden rapor alındığı, bu raporda tespit edilebilen mirasçıların pay taksiminin yapıldığı, iptali istenen veraset ilamına esas dosyada veraset ilâmının 4721 sayılı TMK'nın 501. maddesine göre düzenlendiği.” gerekçesiyle davanın kabulüyle Kahramanmaraş 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/687 Esas, 2020/735 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “...mirasbırakan ... bekar ve çocuksuz olarak 10.03.1999 tarihinde vefat etmiştir. Davacı tarafça iptali talep edilen Kahramanmaraş 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/687 Esas, 2020/735 Karar sayılı kararı ile muris ...'un 10.03.1999 tarihinde vefatı nedeniyle murisin herhangi bir mirasçısı bulunmadığından mirasının tamamının 4721 sayılı TMK m. 501 hükmü uyarınca Hazineye aidiyetine karar verilmiştir. Toplanan delillerden mirasbırakanın bekar ve çocuksuz olarak vefat ettiği, geride 1. ve 2. zümrede mirasçısı kalmadığı, 3. zümrede ise büyükanne-büyükbabanın mirasçı olduğu, 3. zümrede sağ bulunan amcanın altsoyunun yasal mirasçı olduğu, 4721 sayılı TMK 501. maddesi uyarınca Hazine mirasçılığı söz konusu olmadığı, 743 sayılı TMK’nin 441. maddesi uyarınca 3. zümrede yasal mirasçıların bulunduğu, Mahkemece ölüm tarihine göre 743 sayılı TMK hükümleri uyarınca davanın kabulüne dair yazılı şekilde verilen kararda bir isabetsizlik görülmediği.” gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; cevap dilekçesindeki, aşamalardaki, istinaf başvurusundaki savunmalarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.