Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4202 E. 2026/2160 K.

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2078 E., 2025/1435 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/354 E., 2023/250 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Burdur ili, ... ilçesi, ... Köyü, 1 18... parselin maliki olduğunu, davalıların taşınmazda tarımsal faaliyette bulunmaya devam ederek buğday, yonca, mısır gibi ürünler ekip gelir elde etmeye devam ettiklerini, davacının Burdur Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğunu ve soruşturma başlatıldığını; davalılar yönünden resmî ihtar ve ihbar olan bu soruşturma dosyasında davalıların gayrimenkulü kullandıklarını ve ekip diktiklerini ikrar ettiklerini ileri sürerek, davalıların el atmalarının önlenmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik, belirsiz alacak davası olarak 300,00 TL ecrimisilin işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunarak, dava konusu taşınmazın neredeyse 100 yıldır davalıların kullanımında olduğunu, atalarından intikalen gelir şekilde kullandıklarını, taşınmazın davalılar tarafından kendi mülkleri olarak bilinerek malik sıfatıyla ekilip biçildiğini, imar ve ihya edildiğini, üzerine çok sayıda ağaç dikildiğini, taşınmazın kullanımının kendi aralarında rızaen taksime dayalı ekilip biçilmekte ve kullanılmakta olduğunu, kök tapunun davalıların dedesine ait olduğu ya da tapulamadan önce muhtar senedi ile müvekkillerinin dedesine ait olduğunun sabit olduğunu, haksız el atma ve ecrimisil talebi karşısında imar ve ihya ile taşınmaz üzerindeki ağaçların ve diğer mahsullerin bedelleri yönünden takas-mahsup taleplerinin olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, takas-mahsup taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların taşınmazı davacının rızası dışında kullandıklarının sabit olduğu, davalıların ağaçlar yönünden hak sahibi olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıların takas-mahsup taleplerinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmadığından el atmanın önlenmesine karar verilmesi doğru ise de, haksız fiilden her bir davalının işgal ettiği alandan sorumlu olması nedeniyle, 20.03.2023 tarihli fen bilirkişi raporuna göre her bir davalının kullandığı alan yönünden ayrı ayrı hüküm tesisi gerektiği ayrıca, istinaf başvurusu olmayan davalı ... hakkında mutlak olarak el atmanın önlenmesine, süresinde sunduğu cevap dilekçesinde takas def'in de bulunan diğer davalı ... ile İsmail hakkında ise 23.03.2023 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacının malik olmasından önce diktikleri ağaçlar yönünden iyniyetli zilyet kabul edildiğinden, davalılar lehine hapis hakkı tanınmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararını istinaf etmediğinden hakkındaki hüküm kesinleştiğinden davacı lehine usuli kazanılmış hak doğan davalı ... ile kendisine ihtarname keşide edilmediğinden uzun süreli kullanım kapsamında kalan davalı ... dışında, diğer davalı ... hakkında hesaplama yapıldığında 103,80 TL ecrimisile hükmedilmesi gerektiği, davalılar arasında zorunlu değil, ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan her bir davalının sorumlu olduğu dava değeri üzerinden yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalılar ... ve ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki savunmalarını tekrarla, ayrıca davacının dâhi kendi parselini bilmediğini, davacı tanıklarının dâhi davaya konu parselin davacı tarafından kullanılmadığını bugüne kadar kullanımı konusunda bir ihtilaf olmadığını belirttiklerini, Mahkemece tapu kayıtlarında görünen mahkeme dosyasının dosya arasına istenmediğini, derdestlik ve kesin hüküm itirazlarının dikkate alınmadığını, takas-mahsup taleplerinin dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılar ... ve ...'e yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.