Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/3932 E. 2026/1730 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3932
Karar No
2026/1730
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/145 E., 2025/841 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/175 E., 2024/479 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 2 42... parsel sayılı taşınmazın maliklerinden olan ...’e 14.09.2010 tarihinde Bursa defterdarının kayyım atandığını, malvarlığının 10 yıl süre ile kayyım tarafından idare edildiğini ileri sürerek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesi gereğince adı geçenin gaipliğine, kayyım tayin edilen Bursa defterdarının görevinin sonlandırılmasına, gaip adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı taraf davaya itirazı olmadığını bildirmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin 08.09.2024 tarihli kararı ile davanın kabulüne, ... isimli şahsın gaip olduğunun tespitine, ...'in mirasının Devlete (Hazineye) intikaline, 2 42... parsel sayılı taşınmazdaki payının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. 2. Davacı vekilinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/A’ya göre kayyımlık görevinin sonlandırılması talebi yönünden hükmün tamamlaması talebinde bulunması üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2024 tarihli ek kararı ile kısıtlının gaipliğine karar verildiğinden hükümde tereddüt bulunmadığı gerekçesiyle hükmün tamamlanması talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2024 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... hakkında verilen gaiplik kararı ve kayyım tayinine konu taşınmazın Hazineye devri ile birlikte kararın niteliği gereği kayyımın görevi zaten sona erdiği, ayrıca kayyımlık görevinin sonlandırılmasına ilişkin karar verilmesine gerek olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesinde kayyımlık görevinin sonlandırılmasının da talep edildiğini, bu talep hakkında karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı tarafın hükmün tamamlanması talebinin reddine dair verilen ek karara ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/3932, K. 2026/1730, T. 02.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-3932-e-2026-1730-k-6d49881309b2