Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/3337 E. 2026/1131 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/3337
- Karar No
- 2026/1131
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2484 E., 2025/1079 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/52 E., 2023/159 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ...................Mahallesi, 163 15... parsel sayılı taşınmazda bulunan 8 numaralı bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olduğunu, davalının haksız olarak kullandığını, taraflar arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, davalıya gönderilen ihtarnamenin 28.03.2017 tarihinde tebliğ edilmesine karşın davalının taşınmazı tahliye etmediğini ve herhangi bir bedel ödemediğini ileri sürerek, davalının haksız müdahalesinin önlenmesine ve ecrimisil alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın eşi ...........'a miras kaldığını, eşinin sıkıntılar nedeni ile evden ayrılarak bir kadın ile yaşamaya başladığını, taşınmaz muvazaalı olarak bir çok kez el değiştirdiğini, davalı ile eşi arasında görülen boşanma davasında eşinin muvazaalı devri kabul ettiğini, taşınmazın aile konutu olarak kullanıldığını, davalının kötü niyetli olmadığını, ecrimisil talebi yönünden davalıya herhangi bir ihtar gönderilmediğini, ecrimisil talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından taşınmazın haksız olarak kullanıldığı, davacının, davalının oturmasına rıza göstermediği, davalının mülkiyeti davacıya ait taşınmazda oturmasını haklı gösterecek bir ayni hakkının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın davalı tarafından kullanıldığının, daha önce taraflar arasında görülen davada kira ilişkisinin bulunmadığının kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olduğu, davacının mülkiyet hakkına dayalı olarak haksız kullanım nedeni ile ecrimisil talep etmesinin ve dava açmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ve dürüstlük kuralına aykırı olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesini ve aşamalardaki beyanlarını tekrarla, delillerin eksik toplandığını, taşınmazın aile konutu olduğunu, İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/642 Esas sayılı dosyasının celbedilerek incelenmediğini, hakkın kötüye kullanıldığını, davacının dürüstlük kuralına aykırı davranarak ecrimisil talep ettiğini, ecrimisil yönünden ihtarname gönderilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.