Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/1434 E. 2025/5196 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1434
Karar No
2025/5196
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI: 2024/588 E., 2024/743 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2019/601 E., 2022/698 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin dava konusu 1 25... , 3, 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduklarını, müvekillerinden rıza alınmaksızın taşınmazın davalılar tarafından müşterek bir şekilde tarımsal faaliyetler dâhil olmak üzere her şekilde kullanılmakta olduğunu, tüm uyarılara rağmen müdahalenin devam ettiğini ileri sürerek adı geçen taşınmazlara yönelik davalıların yaptıkları haksız el atmanın önlenmesi ile geriye dönük son beş yılın ecrimisil karşılığı olan 1.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP Bir kısım davalılardan ..., ..., ... ve ...'in ortak cevap dilekçesinde; kendileri tarafından dava konusu taşınmazların kullanılmadığını, taşınmazın dava dışı...’in kullanımında olduğunu ve davanın taraf teşkili konusunda hatalı açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2019/601 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararındaki "...6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237. maddesine göre taşınmaz satışının geçerli olması için resmî şekilde yapılmasının gerektiği, davaya konu taşınmazların resmî şekilde satıldığına dair bir belgenin dosyaya sunulmadığı, 27.11.2020 tarihli duruşmada yer alan davalıların dava konusu taşınmazları kullandıklarına dair beyanda bulundukları, ikrarın uyuşmazlığı çekişmeli olmaktan çıkardığı..." gerekçesiyle davanın kabulü ile "davacı ... için dava konusu 1 25... No.lu parsel yönünden 1.338,00 TL, 1 25... No.lu parsel yönünden ise 9.551,00 TL olmak üzere toplamda 10.889,00 TL ecrimisilin işbu parsellere el atan davalılar ..., ..., ... ve ...'den tahsiline; davacı ... için dava konusu 1 25... No.lu parsel yönünden 6.039,00 TL, 1 25... No.lu parsel yönünden ise 8.771,00 TL olmak üzere toplamda 14.810,00 TL ecrimisilin işbu parsellere el atan davalı ...'tan tahsiline; davacı ... için dava konusu 1 25... No.lu parsel yönünden 148,00 TL, 1 25... No.lu parsel yönünden ise 1.061,00 TL olmak üzere toplamda 1.209,00 TL ecrimisilin işbu parsellere el atan davalılar ..., ..., ... ve ...'den tahsiline; davacı ... için dava konusu 1 25... No.lu parsel yönünden 671,00 TL, 1 25... No.lu parsel yönünden ise 974,00 TL olmak üzere toplamda 1.645,00 TL ecrimisilin işbu parsellere el atan davalı ...'tan tahsiline; davacı ... için dava konusu 1 25... No.lu parsel yönünden 234,00 TL, 1 25... No.lu parsel yönünden ise 895,00 TL olmak üzere toplamda 1.129,00 TL ecrimisilin işbu parsellere el atan davalılar ..., ..., ... ve ...'den tahsiline; davacı ... için dava konusu 1 25... No.lu parsel yönünden 556,00 TL, 1 25... No.lu parsel yönünden ise 822,00 TL olmak üzere toplamda 1.378,00 TL ecrimisilin işbu parsellere el atan davalı ...'tan tahsiline; davalıların Muş ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, ...Mevki 1 25... -3-4 ve 6 No.lu parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki müdahalelerin men'ine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar tarafından ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 24.12.2024 tarihli ve 2024/588 Esas, 2024/743 Karar sayılı kararındaki "...mahkemenin mülkiyet hakkına üstünlük tanıyarak el atmanın önlenmesine ilişkin talebin kabulüne karar vermesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı, ancak ecrimisil yönünden davalıların dava konusu taşınmazları uzun yıllardır kullandıkları, davalıların kullanıma dair kabul beyanlarının olduğu, bu kullanımının sona ermesi için davacılar tarafından davalıların davadan önce herhangi bir biçimde uyarılmadığı, bu durumun karşısında ecrimisil talep edilmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği, taraflar arasında zımnen oluşan muvafakatin açılan dava ile sona erdiğinin düşünülmesinin gerektiği, rızaya dayalı olarak uzun süreli kullanım nedeni ile davacı tarafın davalılara dava açmadan önce herhangi bir ihtarda bulunmadığı, temerrüde düşürmediği anlaşılmakla harç ve yargılama giderlerinden davalıların sorumlu tutulmadığı, davacı vekili yararına vekâlet ücretine hükmedilmediği..." gerekçesiyle başvuruların ayrı ayrı kabulü ile; Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2019/601 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-2 hükmü uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile "davalıların Muş ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, 1 25... -3-4 ve 6 No.lu parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki müdahalelerin men'ine; davacıların ecrimisil taleplerinin reddine; ecrimisil yönünden alınması gereken 427,60 TL harçtan peşin alınan 513,00 TL'nin mahsubu ile bakiye 95,40 TL'nin karar kesinleştiğinde talep hâlinde davacılara iadesine; müdahalenin men'i yönünden alınması gereken 17.685,80 TL karar ve ilâm harcından daha önce alınan 170,78 TL peşin harç ve 48.364,35 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 30.849,33 TL'nin karar kesinleştiğinde talep hâlinde davacılara iadesine; davacılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerilerinde bırakılmasına; davacı tarafça yatırılan 44,40 TL başvuru harcı, 170,78 TL peşin harç ve 17.685,80 TL karar ve ilâm harcının davacılar üzerinde bırakılmasına; davalılar tarafından yapılan yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına; davanın açılmasına davalılar sebebiyet vermediğinden davacılar lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; a.El atmanın önlenmesine yönelik verilen kararın doğru olduğunu, b.Ancak ecrimisil talebinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, c.Taşınmazların kullanımıyla ilgili olarak taraflar arasında zımnen oluşan muvafakatten bahsedilemeyeceğini, d.Değerlendirmenin hatalı yapıldığını, eYargılama giderlerinin müvekkillerinin üzerilerine bırakılması ile müvekkilleri lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hükmün bu yönüyle bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar temyiz dilekçesinde özetle; a.Murislerin taşınmazları, gerek tapu maliklerinden gerekse bir önceki mirasbırakanlarından satın aldıklarını, b.Taşınmazları uzun süredir malik sıfatıyla kullanmakta olduklarını, c.Kendilerinin tasarruf konusunda iyiniyetli olduklarını, d.Davanın haksız olarak açıldığını, e.Yeterli araştırmanın yapılmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile taşınmaza yönelik davalıların el atmasının önlenmesine dair karar verilmiş olmasına rağmen HMK'nın "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326. maddesine göre hükmün, davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulmadıklarına yönelik kısmı doğru olmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/1434, K. 2025/5196, T. 04.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-1434-e-2025-5196-k-61d30906eef9