Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2696 E. 2024/3788 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/2696
Karar No
2024/3788
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/75 E., 2022/2550 K. DAVA TARİHİ : 29.01.2019 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/26 E., 2019/459 K. Taraflar arasındaki TMK'nın 588. maddesi uyarınca gaiplik ve malvarlığının Hazineye intikali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ile davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/255 Esas 2008/701 Karar sayılı kararı ile 7 ada 201 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinden ... karısı ...yı temsil etmek üzere Akhisar Mal Müdürünün kayyım olarak atandığını, taşınmazın 19/06/2008 tarihinden itibaren 10 yılı aşkın süredir resmen yönetildiğini, hissedarın sağ olup olmadığının bilinmediğini belirterek, hakkında verilen kayyımlık kararı kaldırılarak TMK'nın 588. maddesi gereğince gaipliğine hükmedilmesi ve taşınmazdaki hissesinin Hazine’ye intikalini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Türk Medeni Kanununun 588. maddesinde bahsedilen kayyımın yönetim kayyımı olduğu, dava konusu olayda ise yönetim kayyımı değil, geçit hakkı kurulması için açılan davada kim olduğu belli olmayan tapu malikinin temsili için temsil kayyımı atandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın, usul ve esas yönünden yasaya aykırı olduğunu, 3561 sayılı Yasa'ya istinaden atanan kayyımın yönetim kayyımı olduğuna dair Yargıtay kararlarının bulunduğunu, malikin kim olduğunun bilinmemesi durumunda atanan kayyımın ancak yönetim kayyımı olabileceğini, yönetim kayyımı atanmasına dair verilen kararlarının davada temsili de kapsadığını, temsil kayyımlığının mevcut durum ile örtüşmediğini, zira 10 yıldan uzun bir süredir gayrimenkulün idare edildiğini, taşınmazdan kullanım bedeli tahsil edildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir. 2. Davalı Kayyım istinaf dilekçesinde; kendisinin kayyım olarak atandığını, 3561 sayılı Yasa uyarınca yapılan kayyım atamalarının herhalde yönetim kayyımı olarak nitelendirildiğini, on yıldan uzun bir süredir gayrimenkulün tarafınca idare edildiğini, kullanıcıdan kullanım bedeli tahsil edildiğini, 10 yılı aşkın süredir yönetim kayyımlığı yapıldığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, TMK'nın 588 inci maddesine dayalı gaiplik ve malvarlığının Hazineye intikali istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 588 inci maddesi 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/2696, K. 2024/3788, T. 12.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2024-2696-e-2024-3788-k-a98e2b229bc0