Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5317 E. 2023/6191 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/5317
Karar No
2023/6191
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2154 E., 2023/2563 K. KARAR : Direnme İLK DERECE MAHKEMESİ : Erbaa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/509-2021/495 Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya direnme kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, müvekkilinin Tokat ili, ... ilçesi, ... Köyü, 147 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile ... Köyü, 147 ada 1 parsel sayılı taşınmazı cebri icra yoluyla satın almış olmasına rağmen davalı tarafından tarla vasfındaki taşınmazların kullanılmaya ve işgal edilmeye devam edildiğini belirterek el atmanın önlenmesini, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla taşınmazların haksız kullanımından dolayı 5.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili, davacının dava dilekçesi ile ileri sürdüğü iddiaların ve taleplerin haksız olduğunu, bu sebeple davanın reddi gerektiğini, taşınmazlarda soğuk ve dolu nedeniyle mahsullerde hastalık oluştuğunu ve ürün yetişmediğini, müvekkilinin taşınmazı işgalinin veya herhangi bir şekilde müdahalesinin söz konusu olmadığını savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararıyla; davalının taşınmazlara yönelik saldırıda bulunduğu ve saldırının devam ettiği anlaşıldığından el atmanın önlenmesine, ayrıca taşınmaz üzerinde üzüm ve üzüm yaprağı bulunduğu anlaşıldığından haksız kullanımdan dolayı 6.634,07 TL ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç 1. Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2022 tarihli ve 2022/164 Esas, 2022/100 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun 20.08.2021 tarihli ek karar ile istinaf harç ve giderlerinin yatırılmadığından bahisle reddedilmişse de Mahkemenin kabulüne göre ecrimisil 6.634,00 TL, el atma değeri ise 397.186,85 TL olup toplam dava değerinin 403.820,85 TL olduğunu ve bu miktar üzerinden istinafa gelen davalıya muhtıra çıkarılması gerekirken çıkarılan muhtırada fazla harç istenmesi nedeni ile muhtıranın geçersiz olduğunu, davalının istinaf karar harcını da yatırdığı anlaşılmakla ek karar kaldırılarak davalı tarafın istinaf dilekçesinin incelenmesine geçildiği açıklanmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde el atmanın önlenmesi ve 6.634,07 TL ecrimisile hükmedilmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı, davacının bu açıdan davasını ispatladığı; ancak dava değeri 403.820,85 TL olup Mahkemece bu değer üzerinden nispi karar ve ilâm harcı alınması gerektiği yine Mahkemenin ilk kaldırılan kararını sadece davalının istinaf ettiği, o kararda davacı lehine 4.749,35 TL vekâlet ücreti takdir edildiği, davacının vekâlet ücretinin az olduğuna dair istinafı olmadığından 4.749,35 TL'nin davalı için usulü müktesep hak olup bu ücretten daha fazla vekâlet ücreti takdirinin hatalı olduğu anlaşılmakla harç ve vekâlet ücreti yönünden kararın kaldırılarak davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair yeniden karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır. 2. Dairemizin 12.06.2023 tarih ve 2022/1024 Esas, 2023/3297Karar sayılı ilâmında; davaya konu 2 adet taşınmaz için el atmanın önlenmesi ve ecrisimil istemi olduğu dikkate alındığında toplam dava değerinin (147 ada 3 parselin değeri: 397.186,85 TL, 147 ada 1 parselin değeri: 322.886,97 TL kabul edilen ecrimisil miktarı: 6.634,07 TL) 726.707,89 TL olduğu belirtilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davalıya çıkarılan istinaf harcı tamamlama muhtırasında dava değerinin fazla hesaplandığı belirtilerek usulsüz olduğu kabul edilmişse de; el atmanın önlenmesine konu iki adet taşınmaz olduğu hâlde Bölge Adliye Mahkemesince tek bir taşınmaz varmış gibi dava değerinin hesaplandığı ve bu şekilde hatalı tespit edilen dava değerinin dikkate alınarak karar verildiği açıklanmıştır. İlk Derece Mahkemesince tespit edilen dava değerinin doğru olduğu, davalı tarafa gönderilen istinaf harcının yatırılmasına ilişkin muhtırada da bir usulsüzlük tespit edilemediği ifade edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince usulüne uygun muhtıraya rağmen davalı vekilinin istinaf başvuru harcını yatırmadığı hususu gözetilerek istinaf dilekçesinin reddine dair karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesinin istinaf başvurunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararının kaldırılarak esastan inceleme yapılmış olması doğru görülmemiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun 20.08.2021 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/495 Karar sayılı ek kararı ile istinaf harç ve giderlerinin yatırılmadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, davalı vekiline çıkarılan 06.07.2021 tarihli muhtırada, yatırılması gereken istinaf karar harcı miktarının 12.140,36 TL olarak belirtildiği, 2. Mahkemece hükme esas alınan 10.10.2019 tarihli Fen bilirkişi raporundaki bölümlere el atmanın önlenmesine karar verilmekle, 147 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, tapuda 7.759,45 m² olup, belirtilen bölümünün (yani el atıldığı iddia edilen yerin) 6.000 m², 147 ada 3 parselin tapuda 5.857,36 m² olup belirtilen bölümünün (yani el atıldığı iddia edilen yerin) 5.000 m² olduğu, bu kadar alana el atmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verildiğinin anlaşılması ile bu yerlerin değerinin de 6.000m²x51,19TL=307.140,00TL, 5.000m²x55,13=275.650,00 TL olduğu açıklanmıştır. 3. Mahkemece el atmanın önlenmesine karar verilen yer değerinin toplamda 582.790,00 TL olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi ilk geri çevirme kararında el atılan yer değeri 397.186,85 TL olarak belirtilmişse de, bunun sehven maddi hataya dayalı olarak yazıldığı, dava değerinin el atmanın önlenmesi yönünden 582.790,00 TL, ecrimisil yönünden 6.634,00 TL olup, toplam dava değerinin 589.424,00 TL olduğunun kabulü ile bu değer üzerinden binde 68,31'in 1/4'ü olan 10.065,90 TL istinaf karar harcı alınmasının gerekli olduğu, bu miktar üzerinden İlk Derece Mahkemesince davalıya muhtıra çıkartılarak harç ve giderlerinin mahkeme veznesine yatırılacağına dair ihtar yapması lazımken, harç miktarının yanlış hesabı ve buna göre ödenecek masrafın mahkeme veznesine ödenmesine yönelik doğru bilgi içermemesi nedeni ile davalıya çekilen muhtıranın geçersiz olduğu, davalının 10.065,90 TL istinaf karar harcı yatırması gerekli olup, bunun ilk aşamada 6.896,25 TL'sini, ikinci aşamada geri kalan 3.169,65 TL istinaf karar harcını yatırması ile ek kararın kaldırılarak, davalı tarafın istinaf dilekçesinin esastan incelenmesine geçilmiştir. 4. Toplam dava değerinin 589.424,00 TL olup, Mahkemece bu değer üzerinden nispi karar ve ilâm harcı alınması gerektiği, bunun yanında, İlk Derece Mahkemesinin; Bölge Adliye Mahkemesince birinci kez kaldırılan kararının, sadece davalı tarafından istinaf edilmesi, o kararda davacı lehine 4.749,35 TL vekâlet ücreti takdir edildiği, davacının vekâlet ücretinin az olduğuna dair istinaf sebebinin mevcut olmadığından, 4.749,35 TL'nin davalı için usulü müktesep hak olup, bu ücretten daha fazla vekâlet ücreti takdirinin hatalı olduğu gerekçesiyle harç ve vekâlet ücreti yönünden kararın kaldırılması ve yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği açıklanmıştır. 5. Toplanan delillere göre davalının haksız olarak davacı taşınmazına el attığı ve haksız işgali nedeniyle davacıya 6.634,07 TL ecrimisil ödemesi gerekeceği, bu nedenle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun harç ve vekâlet ücreti yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılması ve yeniden hüküm verilmesi gerektiği kanaatine varılıp, Dairemizin 12.06.2023 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2023/3297 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmamasına, verilen 17.01.2022 tarihli ve 2022/164 Esas, 2022/100 karar sayılı kararında direnilmesine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazlarda üzüm bağının etrafında kalan alanların da davalı tarafından kullanıldığını, davalı tarafın taşınmazların tamamını işgal ettiklerini, raporda taşınmazların sadece belirli bir kısmına el atıldığı şeklinde bir belirleme bulunmadığını, sadece üzüm bağının dikili olduğu alanın tespitinin yapıldığını, bu hâlde men'i müdahale harcı yatırıldıktan sonra taşınmazların değeri ve ecrimisil tutarının toplamı üzerinden vekâlet ücreti hükmedilmesine dair İlk Derece Mahkemesi kararının doğru olduğunu, ecrmisil talebi yönünden ise ıslah dilekçesi ile talep edilen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken eksik ecrisimil tutarına hükmedildiğini ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde davanın esasına ilişkin verilen hükmün hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin dava konusu arazi üzerinde herhangi bir tasarrufu kalmadığını, davacının mülkiyetin el değiştirmesinden sonra her yıl bu taşınmazı bir başkasına kiraya verdiğini, davaya konu taşınmazların 02.04.2018 tarihinde ... isimli kişiye 3.500,00 TL bedelle kiralandığına ilişkin belgeyi Mahkemeye sunduklarını, 2018 yılında meydana gelen dolu-dona bağlı doğal afetin tazminat hesabında dikkate alınmadığını, tazminat hesabının hatalı olduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 344, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 373 üncü maddesinin birinci fıkrası. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin 20.12.2021 tarihli ve 2021/2406 Esas, 2021/2613 Karar sayılı kararında, 19.10.2021 tarihli kararında harca esas değerde sehven maddi hata yaptığı, 589.424,00 TL dava değeri üzerinden 10.065,90 TL istinaf karar harcı alınması gerektiğinden 3.196,65 TL eksik harcın alınması yönünde mahkemesine iadesine karar verildiği, 05.01.2022 tarihli muhtıranın usulüne uygun olduğu, eksik harcın tamamlandığı görülmüştür. Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesinin tek bir taşınmaz varmış gibi dava değerini hesapladığı açıklanmışsa da bu kez yapılan incelemede dava konusu iki taşınmaz dikkate alınarak harcın tamamlandığı anlaşılmıştır. 3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, davacı taraftan onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2023/5317, K. 2023/6191, T. 13.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2023-5317-e-2023-6191-k-180f7d4bb9f1