Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/3312 E. 2024/4053 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/3312
- Karar No
- 2024/4053
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1117 E., 2023/1398 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmancık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/552 E., 2023/34 K. Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme masraflarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.09.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; 415 ada 87 parsel numaralı mera vasıflı taşınmazın ekli krokide F ile gösterilen 770,43 m2'lik kısmına ev ve ahır yapılmak suretiyle tecavüzde bulunulduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalının taşınmaza müdahalesinin önlenmesini, taşınmazın kal'ini ve eski hale getirme masraflarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu 415 ada 87 parsel sayılı taşınmazın güneybatısında mülkiyeti müstakilen kendisine ait bahçe ve içerisinde ev bulunan taşınmazının mevcut olduğunu, bilmeden ve istemeden dava konusu edilen bölüme taşmış olduğunu, bir tecavüzün saptanması halinde tecavüzlü bölümü satın almak veya kiralamak için davacıya başvuruda bulunmak istediğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "415 ada 87 parsel sayılı meraya tecavüzü nedeniyle davalı hakkında Osmancık Kaymakamlığı İdare Kurulu'nun 25.08.2021 gün ve 2021/33 sayılı kararı ile men kararı verildiğini, dava konusu alana davalı tarafından el atıldığını, çekişme konusu taşınmazın mera vasfında olup Mera Kanunu'na tâbi olduğunu, yapı kayıt belgesi düzenlenmesinin mülkiyete hak bahşetmemesi ve meraların zilyetlikle iktisabının mümkün olmaması nedeniyle davanın kabulüne" karar vermiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 415 ada 87 numaralı taşınmazın kadastro çalışmaları ile tescil harici bırakıldığını, idare tarafından hukuki mesnetten yoksun olarak mera-yaylak ve kışlak kütüğüne kaydının, taşınmazı mera vasıflı hale getirmeyeceğini, taşınmazın kadastro beyannamesinde açıkça mera olduğuna dair tespit yapılmadığını, mera tahsis kararı olmadığından kadim mera olup olmadığının araştırılması gerektiğini, ancak tescil harici bırakıldığından kadim mera da olamayacağını, yıkım bedelinin yapının tamamı üzerinden hesap edilmesi ve yapının tamamının yıkılacak olmasının mülkiyet hakkının ihlali niteliğinde olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar etmiş, ayrıca mera olmayan yerden eski hale getirme bedelinin istenemeyeceğini belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme masraflarının tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 30 uncu maddesi. 3. İstinafta ileri sürülmeyen hususların temyizde de ileri sürülmesinin mümkün olmadığına dair Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 2022/14350 Karar, 2022/5693 Karar, 5596 Karar, 2022/1704 Karar, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2021/3005 Karar, 2021/8143 Karar, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2020/4697 Karar sayılı kararları. 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her ne kadar davalı vekili temyiz dilekçesinde eski hale getirme masraflarına hükmedilmesinin hatalı olduğunu dile getirmiş ise de; istinaf dilekçesinde ileri sürülmeyen hususlar temyizde de ileri sürülemeyeceğine ve İİK'nun 30 uncu madde uyarınca kâl masrafları hükmün infazı sırasında gözetileceğinden hükümde davalı tarafından karşılanmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu hususta temyiz bulunmadığından yanlışlığa işaret edilmesiyle yetinilmiş, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Yargıtay duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.