Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/7831 E. 2013/15043 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin 4-c maddesi gereğince ödenmesi gereken hak edişlerinin zamanında ve tam olarak ödenmemesinden dolayı Malatya 1. Noterliğinin 15/02/2011 tarih ve 3732 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini haklı nedene dayanarak feshettiğini, fesih tarihi itibarı ile 7.000,00 TL ücret alacağı ile 3.700,00 TL hak ediş alacağının olduğunu, taraflar arasında yapılan sözleşmenin 13. maddesine göre sözleşmenin koşullarına uymayan tarafın diğer tarafa 50.000,00 TL tazminat ödemekle yükümlü olduğunu, davalı tarafın sözleşmenin koşullarına uymadığını ileri sürerek hak ediş alacağı, tazminat ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının tek taraflı olarak iş sözleşmesini feshetmesinin haksız olduğunu, yapılan sözleşme uyarınca gelire göre doktora yapılacak ödeme oranının belirlendiğini, ancak ne zaman ödeneceğinin hüküm altına alınmadığını, davacının işe başlama tarihinden önce davalı şirketin 10/07/2010 tarih ve “Doktor Prim ve Hak Edişlerinin Ödenmesi Hakkında” karar ve 2 sayılı kararıyla doktorlara kliniklerden elde edilen gelirlerin ödenme zamanlarının düzenlendiğini, bu karara göre davacıya 28/02/2011 tarihinde ödeme yapılacağını, bu süre gelmeden önce sözleşme dayanak gösterilerek yapılan feshin haksız olduğunu, yapılan tek taraflı fesih nedeni ile hastanede verilen hizmetlerde aksama olduğunu, maddi kayba neden olduğunu, bu nedenle davalı hastanenin uğradığı zararlar nedeniyle davacının alacaklarına karşılık TMK 950. maddesi uyarınca hapis hakkının kullanıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hak edişlerini zamanında alamadığı, bu nedenle davacının iş akdini tek taraflı feshinin haklı olduğu, dosya içerisinde mevcut ve davacıya ait hak edişlerin ödendiği düşünülen banka hesabına ilişkin vadesiz hesap ekstresi incelendiğinde 10/11/2010 tarihinde 3.657,80 TL, 10/12/2010 tarihinde 3.565,49 TL, 08/01/2011 tarihinde 3.444,87 TL olarak ödendiği dikkate alınarak davacının aylık hak ediş miktarlarının en fazla 3.657,80 TL olarak ödendiğinin görüldüğü, bu sebeple davacının bilirkişi raporunda belirlenen hak ediş alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya banka kanalıyla yapılan ödemeler incelenerek davacıya yapılan en fazla ödemenin 3.657,80 TL olduğunun tespiti ile davacının bu miktar kadar hak ediş alacağı olduğu kabul edilmiş ise de bu kabul yerinde olmayıp varsayıma dayalıdır. Mahkemece davalı işyeri kayıtları üzerinde mali müşavir bilirkişiye inceleme yetkisi verilerek davacının hak ediş alacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.